Νήsos (2009)

director: Χρήστος Δήμας

writers: Έλενα Σολωμού, Καωστής Παπαδόπουλος

starring: Ελένη Καστάνη, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Τάνια Τρύπη, Δημήτρης Τζουμάκης

genre: Κωμωδία







Μετά τον "Κυνόδοντα", και σε συνάρτηση με το ότι οι ελληνικές ταινίες τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει μια πολύ ευχάριστη, απότομη στροφή προς ένα άλλο, πιο ανθρωποκεντρικό, ύφος, ο πήχης για τις ελληνόφωνες ταινίες που "θα πέφταν στα χέρια μου" έχει ανέβει αρκετά. Μπήκα στην αίθουσα χωρίς να έχω καμιά ιδέα για το στόρυ του φίλμ, για τους ηθοποιούς, τον σκηνοθέτη, για τίποτα απολύτως. Κάθομαι στην θέση μου και μετά από λίγο τα τρέιλερ ξεκινούν. Αφού τελειώσουν, το μαύρο φόντο και η μουσική υπόκρουση διαμηνύει την έναρξη της "Νήsos". Πάνω-κάτω, από τη γωνιά μου είδα τα εξής:



Αφού ο "Άρχοντας" του νησιού πεθάνει, η συμβολαιογράφος του, που είναι κατάλληλα εξουσιοδοτημένη, διαβάζει δημοσίως την διαθήκη του. Η συνολική κληρονομιά που άφηνε ο μακαρίτης άγγιζε τα €100.000.000 και θα μοιραζόταν στο σχολείο, στην κοινότητα, στην αστυνομία και στην εκκλησία του νησιού. Μοναδική προϋπόθεση για να γίνει αυτό ήταν να διαβαστούν δημόσια 4 επιπλέον επιστολές από καθένα υπεύθυνο των παραπάνω θεσμών. Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάποιο παρελθόν. Για μερικούς, δεν είναι και το πιο εύκολο να μιλάνε για τον παλιό "καλό" καιρό...







Η ταινία "κράζει" χαρακτηριστικά του σημερινού ανθρώπου όπως η ασυδοσία, η απληστία, η απιστία, η υποκρισία, η διαφθορά. Δίνει έμμεσα μαθήματα ηθικής και μας υπενθυμίζει ότι η Θεία Δίκη μπορεί ανά πάσα στιγμή να γκρεμίσει το οποιοδήποτε βολεμένο, αραχτό και άνετο λαμόγιο. Όλα αυτά, γίνονται ακόμα πιο ανάγλυφα και κατανόητά λόγω του όλου σκηνικού μέσα στο οποίο διαδραματίζονται. Όσο να' ναι, ένα νησί, μια κλειστή κοινωνία δηλαδή, δίνει άλλη διάσταση σε οτιδήποτε πάει κόντρα στα ήθη και στην παράδοση. Ακόμα και σε αυτή την φαινομενικά προστατευμένη από την σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου κοινωνία, το αυγό του φιδιού επωάζεται...



Ως προς την σκηνοθεσία δεν έχω να πω κάτι άσχημο. Το "έργο" κυλούσε ωραία και χωρίς κενά και ανούσια σημεία. Η τεχνική του flashback χρησιμοποιήθηκε συνετά και με αποτελεσματικό τρόπο. Υπήρχαν πολλά σημεία ανατροπών και μια όμορφη ατμόσφαιρα συνολικά. Σαφώς, σε αυτό τον τομέα βοήθησε και το σενάριο. Το να ενσωματώσεις τις ιδέες που αναφέρθηκαν σε ένα κωμικό, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, σενάριο θέλει δουλίτσα. Ήταν, πάραυτα, αρκετά καλά προσαρμοσμένο στον σημερινό τρόπο δράσης των ανθρώπων και αποτύπωνε με ξεκάθαρο τρόπο το ποιόν του κάθε χαρακτήρα. Αυτό βοηθούσε το κοινό να αναπτύξει συνιασθήματα υπέρ ή κατά ορισμένων ρόλων. Θεωρώ πολύ σημαντική αυτή τη μορφή διάδρασης, γιατί δίνει την δυνατότητα σε οποιονδήποτε δει την ταινία να έχει μια πιο ολοκληρωμένη άποψη γι' αυτή και να "χωνέψει" πιο ομαλά τα μηνύματα που αυτή θέλει να περάσει.



Σε αυτή τη σύνδεση ρόλων και κοινού, μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρουν και οι ηθοποιοί. Βλέποντας λιγάκι τη λίστα με τους ηθοποιούς που έπαιρναν μέρος, κάποιος νομίζω ότι μπορεί να σκεφτεί δύο πράγματα. Το πρώτο είναι το ότι η ταινία δύσκολα θα αποτύχει μιας και τα ονόματα των ηθοποιών, για τον ελληνικό κινηματογράφο τουλάχιστον, είναι πολύ δυνατά. Από την άλλη μεριά όμως, συνδυασμούς αυτών των ονομάτων βλέπουμε στην πλειονότητα των ελληνικών ταινιών τα τελευταία χρόνια. Η δεύτερη σκέψη θα μπορούσε να ήταν, λοιπόν, "Μήπως πρόκειται για μια εμπορική φόλα;". Σας διαβεβαιώ ότι δεν ισχύει το δεύτερο. Όλοι οι ηθοποιοί ανταποκρίνονταν στους ρόλους και ήταν αντάξιοι αυτών. Αυτά τα λίγα...









Πριν γράψω και ποστάρω αυτό το κείμενο, διάβασα μια άλλη κριτική για την ταινία. Έλεγε ότι αφήνει μια πικρή γεύση στο τέλος γιατί θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερη. Μέσα σε αυτή, επίσης, θίχτηκαν και ζητήματα προσωπικών επιλογών και οπτικών γωνιών του δημιουργού που δεν μπορώ να αναφέρω γιατί θα πρέπει να μπει ένα μεγάλο "μπιιιιιιιπ" λόγω του ότι αποτελούν μικρο-spoiler. Η δική μου άποψη είναι να την δείτε, αν θέλετε να περάσετε ξέγνοιστα 97' χωρίς να κουράσετε το μυαλό σας. Μην δώσετε χρήματα σε κάποιο σινεμά όμως. Φυλάξτε τα για να πάτε διακοπές σε μια νήσο..!



Καλή ταινία..!

Προσωπική βαθμολογία:

Review by Sanm

Evil - In the Time of Heroes - Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων (2009)

director: Γιώργος Νούσιας

writers: Claudio Bolivar, Γιώργος Νούσιας, Πέτρος Νούσιας, Χρήστος Χουλιάρας

starring : Αργύρης Θανάσουλας, Πέπη Μοσχοβάκου, Χρήστος Μπίρος, Billy Zane

genre : Τρόμου, Κωμωδία

Ιστορία

Πριν από τρεις μέρες τα πάντα άλλαξαν. Μία αρχαία δύναμη μετέτρεψε τους ανθρώπους σε αιμοβόρα ζόμπι.. Δεν ήταν η πρώτη φορά. 2.500 χρόνια πριν η κατάσταση ήταν ίδια. Τότε τα κατάφεραν και Το Κακό νικήθηκε, θα μπορέσουν οι ήρωες μας να κάνουν το ίδιο και σήμερα? Θα μπορέσουν να ξαναζήσουν Την Εποχή Των Ηρώων?

Κριτική

Αν και ως λάτρης του είδους και κομπάρσος της ταινίας ανυπομονούσα για την προβολή της, διάφορες αναποδιές που προέκυψαν με ανάγκασαν να την δω μόλις πριν λίγες μέρες. Στο μεταξύ άκουγα από κάποιους “ειδήμονες” για “χαμένη ευκαιρία”, “ημιτελή προσπάθεια”, και άλλους κονσερβοποιημένους χαρακτηρισμούς οι οποίοι άρχισαν να με προβληματίζουν. Μπαίνοντας λοιπόν στην αίθουσα καθάρισα το μυαλό μου από τις όποιες επιρροές, και μπορώ πλέον να καταγράψω τη δική μου ταπεινή γνώμη.

Σεναριακά, η κοινότυπη ιδέα της πρώτης ταινίας εξελίσσεται, με δυνατό χαρτί την ανάμειξη της αρχαίας Ελλάδας. Πολύ καλή έμπνευση που έκανε τη διαφορά, όπως και η ευρηματική μείξη αρχαίας και νέας διαλέκτου που δημιούργησαν μερικές ξεκαρδιστικές ατάκες. Όσον αφορά στην ιστορία του παρόντος, έχει έναν καλό κεντρικό άξονα, και αρκετές έξυπνες ιδέες για να τον εμπλουτίσει τόσο στον τομέα της δράσης όσο και στον τομέα του γέλιου. Υπάρχουν λίγοί τυποποιημένοι διάλογοι που θα μπορούσαν να λείπουν, αλλά οι περισσότερες ατάκες προκαλούν απίστευτο γέλιο. Γέλιο, γιατί για όσους ίσως δεν το κατάλαβαν, πρόκειται για μια κατά κύριο λόγο κωμωδία- παρωδία, και το σενάριο είναι πολύ καλό για το είδος, τολμώ να πω ότι δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες ξένες παραγωγές, αλλά ακόμα και τις στιγμές που γίνεται πιο περιπετειώδες ή δραματικό, τα καταφέρνει μια χαρά.

Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική, χρησιμοποιεί πολύ καλά πειστικά εφέ, πρωτόγνωρα για τη χώρα μας, και σε συνδυασμό με τη σωστή χρήση της κάμερας, έχουμε ένα αποτέλεσμα που σε καμία περίπτωση δεν μαρτυρά ότι αυτή είναι μόλις η 2^η δουλειά με ζόμπι που γίνεται στην Ελλάδα. Σίγουρα υπάρχουν περιθώρια για ακόμα καλύτερη δουλειά, πιο λεπτομερή πλάνα στις μάχες για παράδειγμα, όμως γενικά το δεύτερο Κακο έχει πιάσει αρκετά υψηλά στάνταρ. Στα θετικά του σκηνοθετικού team επίσης είναι και ο χειρισμός του πλήθους κομπάρσων – ζόμπι, σκηνοθετικά και ψυχολογικά, ο οποίος έβγαλε πολύ καλό αποτέλεσμα, για να ευλογήσουμε και λίγο τα γένια μας.

Οι ηθοποιοί δίνουν ότι καλύτερο μπορούν, απόρροια της γενικότερης καλής διάθεσης με την οποία γυρίστηκε η ταινία και η οποία βγαίνει στο θεατή. Πολύ καλός ο Αργύρης Θανάσουλας στον πρωταγωνιστικό ρόλο, άνετος και σαρκάστικός όπως και στο πρώτο Κακό. Αποκάλυψη της ταινίας για μένα ο Δρόσος Σκώτης στο ρόλο του μάγειρα, κάθε του παρουσία συνοδευόταν από απίστευτο γέλιο, μερικές φορές χωρίς καν να μιλήσει. Ο Billy Zane έδωσε άλλον αέρα στην ταινία με την συμμετοχή του στο ρόλο του προφήτη, προκαλώντας επιφωνήματα θαυμασμού με την πληθωρική παρουσία του. Και πάλι να σημειώσω όμως ότι όλοι, από τους γνωστούς ηθοποιούς μέχρι τους κομπάρσους έκαναν την καλύτερή τους προσπάθεια

.

Τελικό συμπέρασμα: Η ταυτότητα της ταινίας αναγράφει καθαρά τη λέξη κωμωδία. Η περιπέτεια υπάρχει επίσης σε ικανοποιητικό βαθμό, όπως και το δράμα σε μικρότερο. Αλλά αυτό που κυρίως βγάζει με επιτυχία η ταινία είναι έναν, καλώς εννοούμενο, χαβαλέ, ο οποίος με αυτή τη μορφή έλειπε από το ελληνικό σινεμά και αξίζει ένα μπράβο στους συντελεστές της που, κόντρα στην τυποποιημένη θεματολογία που επικρατεί, το τόλμησαν και δεύτερη φορά η οποία, με την πρώτη σαν μάθημα, βγήκε βελτιωμένη σε βαθμό που λίγοι περίμεναν. Ελπίζω στο μέλλον να δούμε κι άλλες τέτοιες προσπάθειες, που να γίνονται πάντα με μεράκι και καλή διάθεση. Αναμένοντας το Dvd λοιπόν, το μόνο που μπορώ να πω είναι… καλή διασκέδαση!

Προσωπική βαθμολογία:

Review by Harvester