Showing posts with label Sci-Fi. Show all posts
Showing posts with label Sci-Fi. Show all posts

Thursday, October 7, 2010

Predators (2010)



director: Nimrod Antal

writers: Micheal Finch, Alex Litvak (story) by Robert Rodriguez
starring: Adrien Brody, Topher Grace, Alice Braga
genre: Action, Sci-Fi






Truth be told, after the bitter direction the Alien Vs. Predator franchise took, anything else afterwards would be a serious step up. Clearer vision was needed and Robert Rodriguez was the right man to handle it. He might not have made the direction of the film be too complex but it's still a fun action flick that not for one second tramples on films of past or be a complete waste of time.


Monday, September 6, 2010

Donnie Darko (2001)



director: Richard Kelly

writer: Richard Kelly

starring: Jake Gyllenhaal, Maggie Gyllenhaal,James Duval, Jena Malone, Daveigh Chase, Drew Barrymore

genre: Drama, Mystery, Sci-Fi







How many films have you have seen that really left you with the simple following thought "what the hell... maybe I should go back and re-watch this, maybe I should read between the lines or maybe i should focus more on the film and let nothing distract my attention to this masterpiece". Well with the exception of the recent masterpiece Inception maybe not that many times do those specific thoughts happen. Donnie Darko is one of those films that requires our attention because of the mystery that surrounds it!






Donnie Darko (Jake Gyllenhaal) a teenager with some mental disorders who sees a psychiatrist and takes some medication has his life changed after a weird incident. One night he wakes up after hearing some strange voice, he sleepwalks out of his house where he meets a weird giant bunny rabbit Frank(James Duval )that tells him that the world is going to end in in 28 days, 6 hours, 42 minutes and 12 seconds while he was out sleepwalking something crashed into his house. The next morning having woke up walks back to his house where he finds it is being surrounded by firemen,the police and his family. His parents and his sisters Elizabeth (Maggie Gyllenhaal yes she is his sister in real life as well) and Samantha (Daveigh Chase) are surprised and happy to see him because a jet engine crashed to his room with no one knows how it really happened or where it came from. Things from there are taking a weird turn where Donnie sees more often Frank where he tells him what he should do changing Donnies personality and somehow manipulating him.




The acting in the film is wonderful as you really feel how troubled is the role of Donnie. In other words Jake Gyllenhaal plays his role damn good !You see him in love with his girlfriend (Jena Malone) you see him troubled being haunted by the nightmares/visions that he is having and you see him going psycho.Overall the whole cast plays great excluding some minor exceptions, but nothing is perfect in this world right?. The movie takes place back in 1988 and director Richard Kelly did a great job representing the late 80s also the soundtrack of film is fantastic!


I could keep writing but that would be a crime as I am keeping you away from such a great film! And I may accidentally throw some spoilers (how accidentally can that be anyway??) so find the movie, turn off the lights and focus on it! It really deserves your attention!


 

Personal Rating:





Review by G L



P.S. If anybody has the chance to see this film it would be my recommendation to see the Directors-Cut instead of the theatrical cut. The differences are minor but substantial. Enjoy!


P.S. by Paul

Wednesday, August 25, 2010

Inception (2010) Review



director: Christopher Nolan

writer: Christopher Nolan

starring: Leonardo DiCaprio, Joseph Gordon-Levitt, Ellen Page, Ken Wantanabe, Cillian Murphy, Marion Cotillard, Tom Hardy

genre: ActionSci-Fi







"What's the most resilient parasite? An idea. An idea can transform the world and rewrite all the rules." This much can be said for Nolan's ideas that he creates into films. The man's ideas are like a virus. But a beautiful virus that we don't want to be lost of or cured from.




Inception is one of those films that the less you know the better. So for people haven't seen the film. Don't worry I wont spoil anything. What I will say will be enough for a general idea of the film to be known. And about watching the trailer. The last trailer that came out has too many details and should be avoided like the plague. The trailer on the review is OK to see.




Mr. Cobb (Leonardo DiCaprio) is a man trapped from everything that is dear to him, his family. In hiding the only thing he can do is his profession of stealing ideas. He finds a way back to his family threw one final job. He has to assemble a crew to dig deep to uncover the secrets he needs and make Inception possible and escape his own nightmare before it's too late.





Anybody who knows me personally knows about my undying love for Christopher Nolan. He has made some of favorite films in Memento, The Dark Knight and now Inception. For me Nolan is the ultimate filmmaker. Like with The Dark Knight he has made another intelligent film that works on multiple layers. The simplest in The Dark Knight was the battle of good vs. evil. In Inception it's Cobb's battle to get the job done to get to his family. The complexity is the emotional depth of his problem and the way he has to get there threw many layers of the human mind.





This is the kind of filmmaking that redefines the limits of what you can do with film as a art form. Not only did Nolan make an incredibly complex film that took him 9-10 years to write. But a film that even at its simplest level can attract the most common cinema goer. This is why I love his work and constantly praise him. His films are for everybody. Not for a special group that can understand his meaning alone. But for everybody. He truly believes that the mass audience should be apart of the most intelligent and thought stimulating film of the year. A film that not for a second is too difficult to comprehend but more rich in it's essence.




Praise alone to Nolan would be unfair to the rest of the people that worked on the production. Nolan's choice of cinematographer and composer are crucial to why his films have been so good. Wally Pfister camera work and collaboration with Nolan's have led to beautiful and realistic visuals. But visuals alone would have been nearly nothing if not paired with composer Hans Zimmer and his crushing and vibrant soundtrack. The actors all can be named and praised individually. But big kudos should go to DiCaprio who was defined himself as one of most important actors of our generation and Joseph Gordon-Levitt who showed off his acting and fighting skills superbly. When awards season comes some of these people will have to be acknowledged or something is not going right in this world.




To conclude it would be blasphemy not to see this film in the theater. The best way to experience this film is there and no where else. This is the movie of the year no doubt about it. The level of work that Nolan and his production put in this film is mind blowing. Inception has enough for everyone tastes action, suspense, stunning effects and a deep intelligent emotional story. Filmmakers seeing this film will be envious of Nolan's accomplishment and audiences will astonished with the movie magic in front of them. Highly recommend to all.


Personal Rating:




Review by Paul

Monday, February 1, 2010

The Fourth Kind (2009)



director: Olatunde Osunsanmi
writer: Olatunde Osunsanmi

starring: Milla Jovovich | Will Patton | Hakeem Kae-Kazim | Corey Johnson | Enzo Cilenti | Elias Koteas

genre: Horror | Mystery | Drama | Thriller | Sci-Fi




Η Ιστορία:
Βρισκόμαστε στην Αλάσκα και συγκεκριμένα στην πόλη Nome, όπου ενώ θυμίζει μια οποιαδήποτε άλλη πόλη, είναι η μήτρα περίεργων δραστηριοτήτων και ανεξήγητων φαινομένων. Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες είχαν παρατηρηθεί εξαφανίσεις ανθρώπων ,δολοφονίες και αυτοκτονίες χωρίς κάποιο συγκεκριμένο μοτίβο ή λόγο για κάτι τέτοιο. Κυρίαρχο πρόσωπο της ιστορίας μας είναι η ψυχολόγος Abbey Tyler , που έπειτα από τον τραγικό και συνάμα ανεξήγητο θάνατο του άντρα της (και αυτός ψυχολόγος) , προσπαθεί να ξανασταθεί στα πόδια της. Όμως παρατηρεί κάτι το περίεργο κατά την διάρκεια της ψυχανάλυσης σε άτομα της πόλης, τα οποία ενώ είχαν έρθει σε αυτήν για προβλήματα διαταραχής ύπνου έκρυβαν κάτι το αλλόκοτο, τρομαχτικό και ανεξήγητο αν θέλετε. Έπειτα από μια ακολουθία συνταραχτικών γεγονότων, τα οποία κάνουν ακόμα και τον πιο σκεπτικιστή να θέλει να ψαχτεί ακόμα παραπάνω, η ψυχολόγος προσπαθεί να βρει την άκρη του νήματος που ξετυλίγει το υπερφυσικό αυτό κουβάρι , όμως θα καταλάβει ότι δεν είναι και τόσο εύκολο.. Το The Fourth Kind είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία και ίσως μία από τις πιο περίεργες στην μελέτη μεταφυσικών φαινομένων και ψυχολογικών μελετών.



Η Κριτική:
Πάρα πολλοί βγήκαν να πουν ότι το The Fourth Kind θα είναι μια φτηνή απομίμηση του Paranormal Activity και ότι βγήκε τώρα για να προσπαθήσει να κλέψει λίγη από την δόξα του. Χωρίς όμως να προσπαθήσω να χρυσώσω το χάπι, πιστεύω πως όσοι μιλούσαν για κάτι τέτοιο, απλά δεν έχουν ιδέα για του τι λένε. Αυτό που συνδέει τις δύο ταινίες είναι μόνο και μόνο το πέπλο του ανεξήγητου και τίποτε άλλο.


Προσωπική μου γνώμη είναι (και μιας και ήμουν αυτός που έτυχε να κάνει κριτική και στις δύο αυτές ταινίες) ότι και οι δύο τους ήταν από τις πιο όμορφες εκπλήξεις τις τελευταίας χρονιάς, η κάθε μία με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Αυτό σας το λέει κάποιος που ποτέ του δεν ήταν φανατικός οπαδός των ταινιών τρόμου και κάποιος που πάντα έβρισκε κάτι που δεν έστεκε, είτε σκηνοθετικά είτε λογικά.


Όπως ανέφερα και πριν, το The Fourth Kind είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία και αυτό ήταν κάτι που ο σκηνοθέτης δεν φοβήθηκε να δείξει στο έπακρον. Καθ' όλη την διάρκεια της ταινίας ο θεατής βλέπει είτε αυτούσιες, είτε σε παραλληλία με το έργω σκηνές από τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν τότε, όπως επίσης και μια συνέντευξη της πραγματικής πρωταγωνίστριας,που κατά την γνώμη μου το κάνει ακόμα πιο τρομαχτικό (αν δείτε τις σκηνές αυτές θα καταλάβετε τι εννοώ...).




Η Jovovich που υποδύεται την ψυχολόγο Abbey Tyler καταφέρνει να σταθεί επάξια στον δύσκολο αυτόν ρόλο και λέω δύσκολο γιατί έπρεπε να φέρει στα μέτρα της μια τόσο ιδιαίτερη ψυχολογικά προσωπικότητα και από την άλλη, μέσω των real-life σκηνών έπρεπε να φανεί όσο πιο πιστευτή μπορούσε. Πάντα την συμπαθούσα σαν ηθοποιό και στο The Fourth Kind δεν με απογοήτευσε, αν και σε καμία περίπτωση δεν ήταν ρόλος που κάνει την διαφορά. Το υπόλοιπο cast παίζει αξιοπρεπέστατα και ειδικά οι ασθενείς της, οι οποίοι είναι λες και έχουν στα αλήθεια κάποιο πρόβλημα..


Όσον αφορά την σκηνοθεσία η ψήφος μου είναι θετική, μιας και φαίνεται σε όλη την ταινία το πόσο πάλεψε όλο το συνεργείο να την κάνει να φανεί όσο πιο ρεαλιστική γινόταν και να μην “περάσει” ως μια ταινία θρίλερ του σωρού, που το μόνο της ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ήταν το ότι είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα. Τα πλάνα του Osunsanmi είναι απόκοσμα και συνάμα επιβλητικά και ο τρόπος που τα έχει συνδέσει είναι αρτιότατος , ακόμα και αν η ταινία διαρκεί μόνο μιάμιση ώρα .Αυτό είναι κατά την γνώμη μου ίσως και το πιο δύσκολο κομμάτι σε μια ταινία τρόμου.




Το The Fourth Kind με έκανε να μείνω προσκολλημένος στην οθόνη σε όλη του την διάρκεια και σίγουρα μετά από το τέλος του ο ύπνος δεν ήταν και τόσο εύκολη υπόθεση..Δεν είναι το θρίλερ της δεκαετίας, ούτε και μια από τις καλύτερες ταινίας της χρονιάς. Καταφέρνει όμως πάρα μα πάρα πολύ καλά να περάσει τα μηνύματα που θέλει και να κάνει ακόμα και τον πιο “δύσκολο” θεατή να πεταχτεί από την θέση του σε αρκετές σκηνές. Είναι μια ταινία που σας προτείνω ανεπιφύλαχτα, ειδικά αν σας αρέσει η μίξη του μεταφυσικού με την κλασσική συνταγή ενός καλοδουλεμένου θρίλερ. Είναι μια ταινία που αξίζει πάρα πολύ για σινεμά με καλή παρέα και γερά νεύρα..


Καλή προβολή!


Υ.Γ: Συγχωρέστε με που δεν αποκάλυψα περισσότερα για την πλοκή.. Αν το έκανα αυτό δεν θα άξιζε να την δείτε μιας και είναι λεπτή η γραμμή που διαχωρίζει το spoiler με την ανάλυση σε αυτή την ιστορία! 


Προσωπική βαθμολογία:




Saturday, January 30, 2010

The Book of Eli (2010)





director: Albert Hughes, Allen Hughes

writer: Gary Whitta

starring: Denzel Washington, Gary Oldman, Mila Kunis

genre: Action, Adventure, Drama, Sci-Fi, Thriller







Η Ιστορία:

Βρισκόμαστε στο μέλλον, όπου μετά από έναν παγκόσμιο πόλεμο, η Γη έχει καταστραφεί ολοσχερώς και όσοι έχουν καταφέρει να μείνουν ζωντανοί παλεύουν, με κάθε ψίγμα δύναμης που τους έχει απομείνει για να επιζήσουν. Άλλοι έχουν οδηγηθεί σε πρωτόγονους τρόπους επιβίωσης και άλλοι έχουν ακολουθήσει ένα πιο “ευγενικό” μονοπάτι. Ο Eli, είναι και αυτός ένας από τους επιζώντες και συν τις άλλοις, έχει έναν και μοναδικό σκοπό.Να μεταφέρει δυτικά το βιβλίο που κουβαλάει στο σακίδιό του και να μην αφήσει κανέναν είτε να το ακομπήσει είτε να καταφέρει μα τον αποσπάσει απο τον προορισμό του. Παρ' όλα αυτά, το βιβλίο που μεταφέρει μιας και είναι το μοναδικό που έχει απομείνει, τον βάζει στο στόχαστρο ενός τυχοδιώκτη,που θέλοντας να εκμεταλλευτεί την δύναμη του συγκεκριμένου βιβλίου κάνει τα πάντα ώστε να το πάρει στην κατοχή του.Στο τέλος όμως το βιβλίο θα είναι αυτό που θα “επιλέξει” τον κάτοχό του..



Η Κριτική:

Μετά το American Gangster και το The Taking of Pelham 1 2 3, είναι αλήθεια πως είχα “συμπαθήσει” πάρα πολύ τον Denzel Washington και πίστευα πραγματικά πως είναι από τους ηθοποιούς που ξέρουν να επιλέξουν μια ταινία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους και μέσω αυτής να εξελιχθούν υποκριτικά. Στο The Book of Eli όμως, όχι απλά κατέριψε τα όσα πίστευα για αυτόν, μα με έκανε να μην θέλω να τον ξαναδώ σε τέτοια ταινία. Υπερβολικό; Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά τους.





Το The Book of Eli είναι ουσιατικά μια κλισέ ταινία θρησκευτικού περιεχομένου, που στο μόνο που που προσπαθεί να διαφοροποιηθεί απο τον υπόλοιπο σωρό τέτοιων ταινιών είναι το χρονικό πλαίσιο στο οποίο διαδραματίζεται.Κάτι το οποίο δεν το υπονοεί ούτε στο ελάχιστο στο trailer της και κατα την γνώμη μου πολύ καλά κάνει, μιας και άν το έδειχνε, πιστεύω πως τα σινεμά δεν θα ΄χαν τόσο κόσμο για να την παρακολουθήσει. Δεν είναι ότι δεν είμαι οπαδός των ταινιών θρησκευτικού περιεχομένου. Μια καλή ταινία με τέτοιο concept είναι απολαυστική και μυστηριακή αν θέλετε στους περισσότερους από εμάς.Εδώ όμως τα πράγματα όχι μόνο δεν είναι έτσι, αλλά είναι τόσο άσχημα στημένα που ο μοναδικός χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να δώσω είναι αυτός των γελοίων..



Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με μια sci-fi θρησκευτική κλισεδούρα, που έχοντας 3 καλούς ηθοποιούς, ένα αξιοπρόσεχτο budget και όλα μα όλα της τα σκηνικά να είναι βασισμένα στο Mad Max (από τα κοστούμια μέχρι την μουσική), να προσπαθεί να μας πείσει ότι μπορεί να αντέξει αισθητικά και σεναριογραφικά.



Ο Washington στον ρόλο του Eli δεν έπεισε, μιας και δεν του προσέφερε τίποτα το αξιόλογο κατά την γνώμη μου και το μόνο που κατάφερε ήταν να τον κάνει να μπεί στο ίδιο σακούλι με άλλους χίλιους ηθοποιούς του σωρού, που μέσω τέτοιων ταινιών προσπαθούν να αποδείξουν την αξία τους. Λάθος του casting; Λάθος του Washington; Κανείς δεν ξέρει και ίσως να μην χρειάζεται να μάθει, γιατί στην τελική μια ταινία την κρίνει ο χρόνος και οι αντιδράσεις του κοινού.



Σκηνοθετικά η ταινία προσπαθούσε απεγνωσμένα να φανεί ψαγμένη και κουλτουρέ, με τα “άκυρα” και αργά πλάνα να δίνουν και να παίρνουν, κάτι που το μόνο που κατάφερε είναι να την κάνει να φανεί ακόμα πιο αστεία. Πέραν των τριών πρωταγωνιστών, που όπως και να το κάνουμε δεν παίζουν και άσχημα, όλοι οι υπόλοιποι ήταν επιεικώς απαράδεκτοι, με υποκριτικό ταλέντο που αρμόζει σε ταινία που προβάλλεται στο alter μετά τις 00:00. Όσον αφορά τα κοστούμια και τα σκηνικά της ταινίας θα είχα να πω καλά λόγια αν δεν ήταν όλα ξαναφορεμένα και ξαναστημένα σε άλλες δέκα τουλάχιστων ταινίες.



Βέβαια ήταν καλό το timing της, μιας και όταν στις άλλες 2 αίθουσες του σινεμά προβάλλονται το I love Καρδίτσα και Ο μικρός Νικόλας, πιστεύω πως ο “λογικός” θεατής θα την επέλεγε,όπως άλλωστε κάναμε και εμείς. Τελικά αποδείχθηκε τεράστιο λάθος μας..



Κλείνοντας θα ήθελα να σας προτείνω μέσα από την καρδιά μου να μην πάτε να την δείτε σε καμία περίπτωση, μιας και το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να χάσετε δύο πολύτιμες ώρες από την ζωή σας και 8 περίπου ευρώ από την τσέπη σας, πράγμα που την συγκεκριμένη χρονική περίοδο δεν είναι και ότι καλύτερο!Δείτε οτιδήποτε άλλο!Σίγουρα θα είναι καλύτερο από το The Book of Eli το οποίο μαζί με το The Mist βρίσκονται στο πάνθεον των χειρότερων ταινιών της 5αετίας για μένα..



Καλή προβολή (άν το επιχειρήσετε...)!!


Personal Rating:




Review by Gamapi

Wednesday, December 23, 2009

Avatar (2009)



director: James Cameron
writer: James Cameron
starring: Sam Worthington, Zoe Saldana, Sigourney Weaver, Stephen Lang
genre: Action, Adventure, Fantasy




After all the hype and 12 years since Titanic, James Cameron's Avatar is finally in cinemas. Was it worth all the wait and hype to see his new film? In many ways it was. Few directors can take the most common story threads and still bring something new to the table. The story isnt new, there are no big twists in the film, but the environment, the atmosphere, the idea and world that Cameron wanted to bring us is what makes Avatar joy to see.


As youve seen from the posters and trailers Avatar deals and is about some blue people. But in more detail, its the story of soldier Jake Sully (Sam Worthington) and his adventure on the planet Pandora. Pandora is used for mining by big companies with contracts with the military. The problem on Pandora is the natives and their peculiar relationship to the planet. Jake is their due to his twin brothers death. The scientists were bringing to the table a diplomatic solution threw the creation of Avatar-bodies that would be controlled by humans but look and feel like the native Na'vi. The problem with the Avatars was the DNA restriction to one person entering the avatar. Here's were Jake comes into play. At the start its almost like being back home for Jake. Once a a grunt and proud soldier boy, now back in duty after the loss of his legs. With hopes getting his legs back and being a soldier again he sees that Pandora is a special place and not only for the Navi but also for him. He will have to choose what road to take and what he truly wants from his life and for the land of Pandora.


12 years was too long for James Cameron to make another film. He took his sweet time. He did this so he could make Avatar at the best specific time for the effects. My complaint is that he still could have done another film in the meantime. But now that he managed to make it. He made another epic and glorious film. Avatar is the definition of a good Hollywood blockbuster film. Only in the hands of the greats do these films ever matter. Action is great. All the actors make us believe in the world and fast pace of adventure doesn't ever really get you bored by the 3 hour mark.




Most obvious aspect of the film is the effects job. First, their the best of the year and it shows you where special effects are today and how they can be used in the right hands. Because we all know how effects can be put to bad used. Like Transformers. But Avatar couldn't be a great film just with its phenomenal effects. The story is solid, due to the well written script by Cameron that utilizes and structures the film in a very well manner. From the start of the film you understand the key elements of the story and get to know the characters, so by the end of the film you feel for them and their adventure.


Now about the 3D. I didn't see the film in 3D. A negative do to the full experience that 3D offers. Ive never been a fan of 3D and consider it a cheap trick to make you like the film more, because with out the 3D its crap. Case in point My Bloody Valentine. See that without 3D and its just a crappy film. For me a film is a good as it is in the normal format. Maybe if i had seen it in 3D i would have glorified the film for what it does with the tech it has. Due to the fact its not normal 3D. Its James Cameron's own tech 3D. But the negatives with 3D are you pay more and maybe get dizzy from the glasses. So its up to you. Without 3D the film is a-ok to see.




Avatar in the end is a beautiful film to see. Most people will be blown away by the world and creatures. I just loved the ride. I'm just hoping that Cameron dosent take another 12 years to make his next film. Because 12 years of waiting for a film that was not a masterpiece isn't worth the wait. He still could have done something in the meantime instead of his silly water documentaries. But that's beside the point. Avatar is worth spending your money to go see it the theaters. So go and see Avatar and experience the beauty of what is Pandora!


Personal Rating:


Review by Paul

Sunday, November 22, 2009

2012 (2009)



director: Roland Emmerich

writers: Roland Emmerich, Harald Kloser

starring: John Cusack, Amanda Peet, Chiwetel Ejiofor, Thandie Newton, Oliver Platt, Tom McCarthy, Danny Glover

genre: Action/Drama/Sci-fi







Το 2012 αποτελεί μια ταινία που περίμενα λίγο καιρό τώρα να δω, γιατί μου είχε κινήσει τη περιέργεια το αδιαμφισβήτητα ωραίο τρέιλερ και επειδή γενικά απολαμβάνω ταινίες απόλυτης καταστροφής. Μπήκα λοιπόν στην αίθουσα και αυτό που παρακολούθησα για το χορταστικό διάστημα των δύο ωρών και σαράντα (!!!) παρακαλώ λεπτών ήταν αυτό ακριβώς. Μια καταστροφή ή καλύτερα μια απόλυτη καταστροφή. Αλλά στα της ταινίας:



Όλα ξεκινάνε στο σωτήριο έτος 2009 όταν ένας Αμερικάνος επιστήμονας ονόματι Adrian(Chiwetel Ejiofor) πληροφορείται από έναν Ινδό συνάδελφό του ότι τα επίπεδα νετρονίων που φτάνουν από τον ήλιο είναι πολύ υψηλά και ότι η Γη έχει μόλις λάβει ένα τελεσίγραφο καταστροφής. Αμέσως πληροφορείτε ο Πρόεδρος της Αμερικής (Danny Glover) και όλοι οι μεγάλοι ηγέτες του κόσμου. Τρία χρόνια μετά και συγκεκριμένα το 2012 ο κόσμος αρχίζει να συγκλονίζεται από μεγάλες φυσικές καταστροφές, με την πλειονότητα του λαού να αγνοεί τον επερχόμενο αφανισμό. Στη συντέλεια λοιπόν ώρα της Γης παρακολουθούμε την προσπάθεια του Jackson Curtis(John Cusack) να προστατέψει την οικογένειά του από την καταστροφή και μερικές άλλες παράλληλες ιστορίες, οι οποίες είτε διασταυρώνονται, είτε συναντιούνται και ταξιδεύουν μαζί προς την σωτηρία.



Σκηνοθετικά η ταινία ήταν καλή εκεί που την ήθελα να είναι. Πολύ καλά εφέ και πολύ καλή διαχείριση τους δίνουν πολύ όμορφες σκηνές που πραγματικά σε αφήνουν αποσβολωμένο με τη ρεαλιστικότητα τους και την κατασροφικότητά τους στη προκειμένη. Αυτό που δε μου άρεσε όμως ήταν η επανάληψη πολλών μελοδραματικών σκηνών που πραγματικά με κούρασε. Ο καθένας μέσα στη ταινία κατάφερε να έχει τουλάχιστον δύο λεπτά δικά του αποχαιρετώντας κάποιον συγγενή, φίλο ή παιδί που έχανε. Δεν είναι τυχαία λοιπόν και η διάρκεια της ταινίας.



Η ηθοποιία ήταν καλή, αναμενόμενο βέβαια από τα πολύ καλά ονόματα του καστ που ήταν πολύ εύκολο με βάση το ταλέντο τους να φέρουν σε πέρας τις σκηνές δράσης και κυνηγητού, αλλά ταυτόχρονα ήταν και πολύ αστείοι όταν πάσχιζαν σε δυνατούς μονολόγους και δραματικές σκηνές, όπου κανείς δε τις θυμάται μετά από πέντε λεπτά.



Αυτό που πραγματικά μένει από την ταινία είναι τα καταπληκτικά εφέ και πλάνα πλημμυρών, εκρήξεων και θανάτου που πιστέψτε με είναι πολλά, καθώς και οι πολλές καλές σκηνές γέλιου στις οποίες ο σκηνοθέτης μας έχει συνηθίσει στις ταινίες του όπως το Godzilla, Independence Day, 10,000 B.C και The Day After Tomorrow( το οποίο κατά την γνώμη μου ήταν κλάσεις καλύτερο από το τωρινό φιλμ).



Εν κατακλείδι λοιπόν, αξίζει να δείτε την ταινία στον κινηματογράφο αν είστε φαν του είδους ή αν θέλετε να κάνετε το χαβαλέ σας με την παρέα σας. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση μη διανοηθείτε να ξοδέψετε τα λεφτά σας σε αυτό το εισιτήριο.



Καλή Προβολή!!!







Monday, October 12, 2009

Surrogates (2009)



director: Jonathan Mostow

writers: Michael Ferris, John D. Brancato

starring: Bruce Willis, Radha Mitchell, Rosamund Pike, James Cromwell, Ving Rhames

genre: Action, Comics, Sci-Fi, Thriller







Το Surrogates αποτελεί μια από τις αρκετές πρόσφατες ή μελλοντικές ταινίες με θεματικό περιεχόμενο την χρήση ρομπότ, άλλων ανθρώπων ή άλλων υποκατάστατων, που θα μας επιτρέπουν να ζούμε ή να παίζουμε ανώδυνα από τον καναπέ του σπιτιού μας. Μιλάω για ταινίες όπως το Gamer ή το αναμενόμενο Avatar του γνωστού James Cameron. Αλλά στα της ταινίας:


Σε έναν μελλοντικό κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν ρομπότ για να ζήσουν χωρίς κινδύνους και χωρίς έγκλημα, ολόκληρο το FBI συγκλονίζετε από έναν πρωτόγνωρο φόνο μιας Surrogate (του ρομπότ αντικαταστάτη) που σκότωσε και τον χειριστή του ανατινάζοντας το μυαλό του. Με μεγάλες ανατροπές και μια βαθειά συνομωσία ο πράκτορας Green (Bruce Willis) πρέπει να αφήσει τον ψεύτικο τέλειο εαυτό του και να ψάξει όλη την αλήθεια καθώς τίποτα δεν είναι ασφαλές πια…


Η ταινία δεν αποτελεί την καλύτερη αλλά ούτε τη χειρότερη του είδους.. Έχει κάποια καλά στοιχεία τα οποία όμως συγκρούονται με τα πολλά αρνητικά στοιχεία και πρόχειρα φτιαγμένα κομμάτια του σεναρίου. Αναλυτικά όμως:


Τα ειδικά εφέ και οι σκηνές δράσης της ταινίας είναι αδιαμφισβήτητα σε πολύ υψηλά επίπεδα με τον σκηνοθέτη του τρίτου εξολοθρευτή να κάνει τη δουλεία του σε αυτό το σημείο. Το σενάριο επίσης βασίζετε σε μια πολύ επιτυχημένη graphic novel η οποία αποτελεί μια πολύ αξιόλογη βασική ιδέα κρύβοντας πολλά κοινωνικά νοήματα ως προς τι ορίζουμε άνθρωπο και πως θα είναι ο κόσμος με μόνο τα ιδεατά υποκατάστατα να περιφέρονται στους δρόμους .


Σε αυτό όμως το σημείο η ταινία αρχίζει να κατηφορίζει. Η κλισεδιάρικη ιστορία του μπάτσου που του έχει καταστρέψει τη ζωή και τη σχέση του με τη γυναίκα του προσωπικά με απογοήτευσε το περισσότερο. Είναι κλασσικά λάθη τα οποία μπορείς να αποφύγεις με λίγη περισσότερη δουλεία.


Αλλά σαφώς αυτό που καρατομεί την ταινία είναι η απίστευτα μικρή διάρκεια του. Τα 104 λεπτά του δεν αφήνουν κανένα τομέα να ξεχωρίσει. Η δράση εξελίσσετε με μεγάλη ταχύτητα ,τόση ώστε να μη μπορείς να σκεφτείς τι μόλις συνέβη, και η λύση του δράματος να φτάνει τόσο γρήγορα που ελπίζεις σε μια τελευταία ανατροπή ώστε να μείνει λίγο παραπάνω και να τελειώσεις τα τελευταία ποπ-κόρν σου. Αλλά όχι.


Με τις δραματικές στιγμές και τις στιγμές έντασης πετσοκομμένες και ελάχιστες, λογικό βέβαια καθώς μιλάμε για ένα κόσμο ρομπότ χωρίς αισθήματα ο Bruce Willis καταφέρνει να διασωθεί παίρνοντας βέβαια μεγάλο μερίδιο του χρόνου με τον ανθρώπινο χαρακτήρα του. Ένα μεγάλο κρίμα για πολύ καλό καστ με ονόματα όπως του James Cromwell που θα μπορούσε να δείξει πολλά περισσότερα πράματα αν είχε λίγο χρόνο παραπάνω στον ρόλο του ξεπεσμένου δημιουργού των Surrogates.


Εν κατακλείδι η ταινία αποτελεί ένα καλό action movie το οποίο όμως δε θα πρότεινα για τις αίθουσες του σινεμά καθώς προσωπικά μου άφησε ένα αίσθημα ανολοκλήρωσης και λύπησης για τις 8 λίρες μου που πήγαν σε μια ταινία λιγότερης διάρκειας της 1 1/2 ώρας. ΟBruce Willis βάζει τα δυνατά του και καταφέρνει να ανεβάσει την ταινία από ένα κακό σε ένα μέτριο προς καλό φιλμ.


Καλή Προβολή!!!!!



Personal Rating:




Review by Gamapi

Tuesday, October 6, 2009

District 9 (2009)



director: Neill Blomkamp
writers: Neill Blomkamp, Teri Tatchell
starring: Sharlto Copley, Jason Cope
genre: Action, Sci-Fi







District 9 has been the sleeper hit of the summer and the best sci-fi film of the year. Now finally coming out in Greece. Many still don’t know of the existence of the film, but has greatly benefited from good word of mouth. Anybody into sci-fi, video games and would want a glimpse of how a Halo film could have been District 9 is your ticket to paradise.



The story takes place in S. Africa with the uneventful arrival of an alien mothership. After tense confusion and agony from the government for the mothership’s arrival and sudden stop over Johannesburg they board the ship and find aliens to be refugees seeking help. For unknown reasons to what happen on that mothership or why they came to Earth they are given refuge on the land of Earth. Now 20 years have past and all the aliens or prawns as they are called by humans are locked up in District 9 like a concentration camp in poor in-alien environment. Now after violent protests from humans for their hatred of the prawns and the alien’s refusal to live in these conditions they will be moved to supposed better camp. This all handled by private firm with private goals which we will learn. In charge of the move is one of the most unlikely heroes in Wikus (Sharlto Copley) who by the end of the film turns out be a sweet and unlucky chump that shows his true colors and utter unfortunate luck.







First let me give a little back-story to the film and the director. Neill Blomkamp had a couple well done short films, one that eventually was made into a feature District 9. But by those short films Peter Jackson of the Lord of the Rings fame was so impressed that he put him in charge of turning the videogame Halo into a film. But after that went through studio hell, Jackson felt that he still owed Blomkamp and helped him turn the short “Alive in Joburg” into District 9.




What I loved about this film is the sense of realism. Everything is presented faux-documentary manner and everything that is presented you never question. Also a lot of problems the film introduces correlate to some of the problems our world has. May it be refugees, treatment of minorities and other cultures, evil mega corporations looking for profit, human testing, the list goes on. This a gifted story that stays realistic, smart, edgy and still managers to stay serious having incredible visuals and action sequences.


Another element of the film is the acting. Everybody plays there role perfectly. From Jason Cope who plays a journalist and voice of one of the main prawns to the military head officer that plays his part real bad ass. But the show stealer is Sharlto Copley. This guy is a real find and a natural. Already after his performance here he got a part in the A-Team film. And just to understand how good he is, in the scenes where there raiding the Prawns home's his dialogue is pretty much all improvised to perfection. He's that good.




Now about the geeky elements of the film. The effects are phenomenal. With a mere 30 million budget and with a brand new effects company handling the work, they managed to show a whole world, weapons, explosions, and spaceships in great detail. Blomkamp also handles all the action sequences to a great limit of amazement. This guy in the coming years will become the go to guy for anything genre oriented. Also in the film people die by the handful. Heads explode huge guns rip threw people, battle suits all of this makes into a superbly cool film.




By the end of the film you should have watched one the easiest sci-films to get into and one of the most visually intense films of the year. Blomkamp has a bright future ahead and shows here that he was chosen correctly for the job of Halo even if it didn't go through. Now I just hope that one day I can also see District 10 and see more of this wonderful world and anything else to from the visual mind of Neill Blomkamp.



Personal Rating:




Review by Paul

Saturday, September 19, 2009

G.I. Joe - Rise of Cobra (2009)





director: Stephen Summers
writer: Stuart Beattie, David Elliot, Paul Lovett
starring: Channing Tatum, Marlon Wayans, Joseph Gordon- Levitt, Christoper Eccleston, Sienna Miller, Dennis Quaid
genre: Action, Adventure, Sci-fi






Never was a big G.I. Joe fan. Did play with the toys a little but never got stuck like others. Also never got stuck to the animated series. The film adaption maintains some key elements and distorts other elements in the story it manages to become laughable farce that’s up there in land of Moonaraker as quite god awfully preposterous.



As we all know the story of G.I Joe is about the fight of the Joe’s against the evil organization Cobra. Here we see the introduction of Duke (Channing Tatum) and Ripcord (Marlon Wayans) into the team. They enter after showing their skill against the Baroness (Sienna Miller) men. After that we find out Destro (Christopher Eccleston) true allegiance and who is Cobra Commander (Joseph Gordon-Levitt) and what Cobra's purpose and why.



In the film we get numerous character moments which aren’t bad. There actually the best part of the film. The problem is the ludicrous plot and zany action. Like I said it’s a preposterous as Moonaraker. I never liked super hyped up tech and action. Always thought it was unnecessary. Not that the action is terrible but its never cool nor mind blowing. For its budget everything is pretty standard with super guns and fast tech suits that were pretty lame.



But the biggest problem is some of crazy ideas they had. For example the reason Cobra becomes a psycho scientist is because he saw a code for nano tech that made him realize how to do something. A normal guy, a soldier sees something and automatically he goes loony. Or towards the end of the film Ripcord is in one of Destro's created cobra planes. He can’t fire the weapon so Scarlett (Rachel Nichols) has the idea because Destro is Scottish with Gaelic ancestors he put a vocal password for fire in Gaelic. Really? First who would do that? And second how the hell could you think of that and third why couldn't the writer think of something better.



All these things make Joe into a really bad and laughable film. The only things not terrible about this film is like i said the character moments and some of the acting which is standard except for Nichols and Levitt. They both deserve Razzies for their performances. Sienna Miller on the other hand shows once again that even with an piece of crap film she still can act.


Another Hasbro toy line, another remembered animated show goes down the drain. Any potential to make a Joe film was lost with putting numb nuts and people who don’t care in charge. Like Transformers here we see the mutilation of our childhood from Hollywood on different projects. Let’s just see how He-Man. Thundercats and another Teenage Mutant Ninga Turtles film do. Because after this and all previous other films can you really have faith in Hollywood.



Personal Rating:




Review by Paul

Tuesday, September 15, 2009

Gamer (2009)



directors: Mark Nevaldine and Brian Taylor

writers: Mark Nevaldine and Brian Taylor

starring: Gerald Butler, Michael C. Hall

genre: Action, Sci-Fi, Thriller







After seeing the trailer I was immediately confused. Seeing the first 10 minutes of the film I was lost. After 30 minutes I knew where I was but still after the end couldn't understand how these people thought I would enjoy this kind of world and the overblown stylistic filmmaking of the directing duo.




Here we are in the year 2034 where technology rules the land and videogames are right in you literally. Everone is fanatic over Ken Castle (Michael C. Hall) games that have put the public on a game high with the games Socierty and his new Slayers. Everyone loves Slayers and the champion Kable (Gerald Butler). In this world it seems reason and thought dont even exist. Money, greed, ease for a better life and violence for entertainement is what the public feeds on. Not realizing that Castle gams are a form of slavery the rebel group Humanz led by Ludacris has a plan to save Kable and his family and find out the real reason behind Castle's power.


The main problem of this film is that it goes overboard. There are so many messages, ideas that you could layout with the material at hand. Instead the creators go with MTV style of directing and making us just take the extremetis we see on screen. The action isn’t bad. And after a while you start to like the characters. But that’s not enough. When your dealing with these themes you got to do better. Ill speak on the problem I have with the tech ideas. But I also have a problem with ethics in this film. How do they see as a future where people are taken as slaves. I mean countries don’t allow prostition to be legal but in matter of 20 years per say it will be completely legal not only protsitue the body but the mind. What no law, no backlash everything just so happened in this future. Right now im comlaining maybe in a way for nothing but I would have appreciated a back-story to the land. The Matrix gave us one even that crazy prison film with Cristopher Lambert played in gave us one but not Gamer.


I don’t understand why some people go overboard with tech of the future. Films like 6th Day or the new G.I. Joe film and Gamer have a terrible and overblown outlook on how technology will be in the future. Im not saying are futures are going to be peachy or a catastrophic tidal wave from everywhere and I now it’s just a sci-fi fantasy film. But why go overboard with tech that’s not in planning and that’s a little too far fetched that people would receive it that easily. I just don’t like the idea that in the future people are going to be that down in the dirt, pessimistic, nihilistic that they wont care about simple things. The film just takes some issues and tech that we have now and goes to a level that is just too much for me.




Gamer starts off slow but catches on once you get the feel of the weird environment and more in touch with the characters. As extreme as the film is the action is pretty good and the ideas are not bad. But it still makes out for pretty mediocre film and too their benefit is of higher quality than the director duo previous efforts in Crank 1 and 2.


Personal Rating:




Review by Paul

Sunday, September 6, 2009

The Time Traveler’s Wife (2009)



director: Robert Schwentke

writers: Audrey Niffenegger, Bruce Joel Rubin
starring: Eric Bana, Rachel McAdams, Brooklynn Proulx
genre : Drama, Romance, Sci-fi




Ιστορία :



Ο Henry έχει μια σπάνια γενετική ανωμαλία που τον κάνει να μεταφέρεται σε διάφορες χρονικές στιγμές χωρίς να μπορεί να το ελέγξει. Όταν ερωτεύονται με την Claire, την όποια λόγω των “ταξιδιών” του, γνωρίζει σε όλες τις φάσεις της ζωής της, θα παντρευτούν και θα προσπαθήσουν να ζήσουν ευτυχισμένοι παρά την ιδιαιτερότητα του Henry..


Κριτικη :


Περίμενα καιρό την εν λόγω ταινία, καθώς η κεντρική ιδέα και το τρέιλερ μου είχαν κινήσει την περιέργεια. Η μείξη φαντασίας και αισθήματος φαντάζει ακόμα ασταθής για την “κινηματογραφική χημεία” και συνήθως τέτοιες ταινίας δεν τα καταφέρνουν και πολύ καλα, κάτι όμως μου έλεγε οτι αυτό το πείραμα ίσως να είναι πετυχημένο. Χωρίς να έχω διαβάσει το αντίστοιχο βιβλίο λοιπόν, είδα την ταινία και έχοντας τη ακόμα νωπή στο μυαλό μου θα προσπαθήσω να ξεδιαλύνω τα θετικά και τα αρνητικά της.


Το σενάριο καταρχάς είναι αρκετά καλό, πρωτότυπο, προσεγμένο, με καλούς διαλόγους, και αποφεύγει το τρανταχτό λάθος, κατι που είναι κατόρθωμα για το θέμα με το οποίο ασχολείται. Ακριβώς εξαιτίας αυτού ωστόσο είναι και σχετικά πολύπλοκο, με την έννοια ότι το μπρός – πίσω στο χρόνο και τα γεγονότα που αρχικά δε βγάζουν νόημα και αργότερα φωτίζονται μπορεί να προκαλέσουν σύγχιση και να σε βγάλουν από το κλίμα της ταινίας. Επίσης, ένιωσα οτι η ταινία άργησε λίγο να βρεί έναν καλό ρυθμό, κάτι που μάλλον οφείλεται στο οτι προσπαθεί πρώτα να εξοικειώσει τον θεατή με το χρονικό μπέρδεμα, πριν ανεβάσει ταχύτητα.


Η σκηνοθεσία του Γερμανού Robert Schwentke απο την άλλη, νομίζω οτι κράτησε την ταινία ενα επίπεδο παρακάτω απο αυτό που θα μπορούσε να είναι. Την εκανέ μεν όμορφη αισθητικά, αλλά την άφησε αρκετά επίπεδη. Κατένειμε λάθος το χρόνο και δεν έδωσε το κάτι παραπάνω στις συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές ώστε να τις απογειώσει με αποτέλεσμα η ταινία, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των προταγωνιστών, εκεί που πάει να ανέβει, να σε αφήνει ξεκρέμαστο. Σίγουρα υπάρχουν δυνατές σκηνές, αλλα πιστεύω οτι το σενάριο έδινε περιθώρια για καλύτερα πράγματα. “Συνένοχος” σε αυτό στάθηκε και η μουσική επένδυση, η οποία ήταν μεν συμπαθητική σαν άκουσμα, αλλα δεν έβγαζε σχεδόν καθόλου συναίσθημα, και για μια αισθηματική δραματική ταινία ένα καλό soundtrack είναι το ήμισυ του παντός.


Οι ηθοποιοί, και ειδικά οι πρωταγωνιστές Eric Bana και Rachel McAdams ήταν καλοί. Ο πρώτος απέδωσε σωστά τον ψυχισμό και τις μεταπτώσεις του χαρακτήρα του, και τον παρουσίασε αρκετά ρεαλιστικά. Στα ίδια επίπεδα και η McAdams, με μια λιτή ερμηνεία υποστήριξε καλά το ρόλο της και απέφυγε τις υπερβολές. Η μεταξυ τους χημεία βγήκε πετυχημένη και αν είχαν βοηθηθεί περισσότερο απο τον σκηνοθέτη θα είχαν αποδώσει ακόμα καλύτερα.


Τελικό συμπέρασμα: Το ενδιαφέρον σενάριο και η χημεία των πρωταγωνιστών αναπληρώνουν ως ένα βαθμό την σκηνοθετική χαλαρότητα, άλλα όχι τόσο ώστε το έργο να είναι κάτι εντυπωσιακό. Βλέπεται ωστόσο ευχάριστα, αν όχι στο cinema, καλύτερα σε dvd καθως θα μπορέσετε να παρακολόυθήσετε και πιο άνετα την πλοκή. Προσωπικά τουλάχιστον όταν κυκλοφορησει στα video club θα το ξαναδώ, ελπίζοντας οτι η 2η φορα, χωρίς πλέον και το “κυνήγι” των αναχρονισμών του σεναρίου, θα είναι καλύτερη απο την 1η.


Προσωπική βαθμολογία:


Thursday, September 3, 2009

Land of the Lost (2009)



director : Brad Silberling

writers : Chris Henchy | Dennis McNicholas
starring : Will Ferrell | Anna Friel | Danny McBride | Jorma Taccone
genre : Adventure | Comedy | Sci-Fi





Η Ιστορία:

Ο βασικός άξονας της ιστορίας μας εξελίσσεται γύρω από το πρόσωπο του παλαιοντολόγου Rick Marshall, ο οποίος εκδίδει ένα βιβλίο στο οποίο καταπιάνεται με την κβαντική παλαιοντολογία και πιο συγκεκριμένα με τις χρονικές θύρες, με τις οποίες, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, θα μπορούμε να μεταφερθούμε σε παράλληλα σύμπαντα, λύνοντας έτσι πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος μας. Ενώ έχει καταντήσει ο περίγελος του επιστημονικού κόσμου, μια κοπέλα έρχεται σε επαφή μαζί του για να τον βοηθήσει να υλοποιήσει την θεωρία του και να δοκιμάσουν μαζί να την εφαρμόσουν. Έτσι λοιπόν, κατά την διαδικασία της δοκιμής παρασσύρονται (μαζί τους παίρνουν κατά λάθος και τον υπέυθυνο του πάρκου όπου κάναν την δοκιμή)σε έναν κόσμο όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συνυπάρχουν (όχι και τόσο αρμονικά..).Εκεί θα βρεθούν αντιμέτωποί με προϊστορικά πλάσματα, όπως επίσης και με εξωγήινους wannabe “κατακτητές” και έχοντας χάσει την συσκευή με την οποία βρέθηκαν εκεί προσπαθούν να φέρουν εις πέρας τα όσα τους παρουσιάζονται με σκοπό τους να επιστρέψουν πίσω στην Γή..


Η Κριτική:
Ποτέ μου δεν λάτρευα τις “χαζοαμερικάνικες” κωμωδίες όπως συνηθίζω να τις αποκαλώ.Όχι γιατί παίζουν μέτριοι ηθοποιοί, όχι γιατί τα σενάρια τους μοιάζουν κατά πολύ μεταξύ τους, αλλά γιατί πιστεύω ότι το είδος δεν έχει να προσφέρει κάτι το φρέσκο και το πρωτοποριακό στον χώρο του κινηματογράφου και το μόνο με το οποίο καταπιάνεται είναι να κάνει αστεία επιπέδου νηπιαγωγείου και να δείχνει “κατεστραμμένους” τύπους (με την καλή έννοια το λέω) στις πιο απίστευτες καταστάσεις.


Ξεκίνησα με αυτό τον τρόπο να αναλύω την άποψη μου για την ταινία, μιας και ο πρωταγωνιστής της είναι ο μέγιστος Will Ferrell ,ο οποίος προσωπικά μου έχει προσφέρει άπειρες ώρες γέλιου και κατά την ταπεινή μου άποψη θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στα μεγαλύτερα κωμικά ταλέντα του κινηματογράφου. Έχοντας πρωταγωνιστήσει σε κλασσικές κωμωδίες οπως το Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby, το Anchorman: The Legend of Ron Burgundy, Old School ,A Night at the Roxbury , Blades of Glory, Semi-Pro και το σχετικά πρόσφατο Step Brothers, έρχεται εδώ να δείξει ότι μπορεί να παίξει σε μια πιο σοβαροφανή ταινία, χωρίς όμως να αφήσει το ιδιαίτερο κωμικό στυλ του στην απ' έξω.


Εδώ είναι και το πρώτο σημάδι της ταινίας όπου με έκανε να αναρωτηθώ το γιατί να γίνει κάτι τέτοιο. Γιατί να προσπαθήσεις να “ρίξεις” έναν τέτοιο πρωταγωνιστή, που ειλικρινά αν τον αφήσεις ελέυθερο, θα πάει την ταινία εκεί που μόνο αυτός ξέρει και αυτό που κάνεις είναι να φτιάξεις άλλη μια ταινία με τυπικό γέλιο και κλασσικές κλισσέ σκηνές δράσης, που προσωπικά πιστεύω ότι ταιριάζουν σε ηλικίες κάτω των 15. Δεν λέω, το Land of the Lost σε καμία περίπτωση δεν κατατάσσεται στις “χαζοαμερικάνικες” κωμωδίες που προανέφερα, μα δεν καταφέρνει να μείνει στο επίπεδο άλλων ταινιών του είδους. Αυτή η προσέγγιση ίσως να έγινε μιας και το Land of the Lost ήταν τηλεοπτική σειρά που αναφερόταν κυρίως σε κοινό μικρότερων ηλικιών, ίσως γιατί ο στόχος ήταν μια ταινία που να απευθύνεται σε μεγαλύτερο εύρος θεατών, ίσως,ίσως...


Στα της ταινίας τώρα. Σκηνοθετικά το Land of the Lost στέκεται σε καλά επίπεδα, χωρίς να κουράζει σε καμία περίπτωση και ιδιαίτερα σε μερικά σημεία καταφέρνει να ξεπεράσει τα standards του είδους. Το πρωταγωνιστικό κουαρτέτο δεν με ενθουσίασε και τόσο μιας και άν στην θέση του Will Ferrell ο όποίος ουσιαστικά κρατάει στις πλάτες του την ταινία ήταν κάποιος άλλος, τότε τα πράγματα θα ήταν δύσκολα..Επίσης θα μου άρεσε στον ρόλο του Cha-ka να δινόταν μια πιο σκοτεινή χροιά, σε σύγκριση με το “γλυκούλικο” μαϊμουδάκι που μας παρουσιάσαν εδώ.




Άλλο ένα σημείο που θέλω να αναφερθώ είναι τα κοστούμια και τα γραφικά της ταινίας.Πιστεύω όσον αφορά τα κοστούμια ότι θα έπρεπε να γίνει πολύ πιο σοβαρή δουλειά από αυτό που μας παρουσίασαν, γιατί το όλο concept της ταινίας στηριζόταν ουσιαστικά στο διαφορετικό και στο άγνωστο, κάτι που τα κοστούμια σε καμία περίπτωση δεν υποστήριξαν. Όσον αφορά τα γραφικά πιστεύω ότι κάναν την δουλειά τους και με κυρίαρχο των Τυρανόσαυρο έδωσαν μια άλλη χροιά στην περιπέτεια αυτή.


Κλείνοντας εδώ θέλω να τονίσω ότι το Land of the Lost αξίζει την προσοχή σας ( ιδιαίτερα αν είστε κάτω των 18 θα γουστάρετε πάρα πολύ) και πιστεύω ότι θα σας κάνει να περάσετε ευχάριστα κατά την διάρκεια του.Άν τώρα οι πιο παλιοί περιμένετε να δείτε μια κλασσική Will Ferrell-ιά τότε απλά προσπεράστε..


Καλή προβολή!


Προσωπική βαθμολογία:



Review by Kapapi