Salt (2010)

director: Phillip Noyce

writer: Kurt Wimmer

starring: Angeline Jolie, Liev Schreiber, Chiwetel Ejiofor

genre: Action, Thriller

This film is one of those rare action flicks that has non-stop hard hitting action for ninety minutes straight and is all done with a brain. Originally, written for a male lead star, in which Tom Cruise was the primary candidate but after he turned it down because it was too similar to his role in Mission: Impossible the filmmakers changed the script and reworked the role for a female lead in Angelina Jolie.

Angelina establishes herself as the queen of action once again. She proves she is no less than a man when it comes to playing an out-and-out ‘action-oriented’ character. So lets start of with a question. Who is Salt?

The film answers this question in a tight 100-minute span telling us everything about the CIA operative Evelyn Salt (Angelina Jolie) who is also a spy. One day, as she is leaving work to go home to her husband for their anniversary, a strange man walks into the C.I.A. offices with an extremely odd accusation about Salt. As she and her partner, Ted Winter (Liev Schreiber), sit around to hear him talk, things start to get a little crazy. This man, who is considered a defector, claims that Evelyn is actually a Russian spy who has been planted in the United States to kill the President. Salt freaks out, thinking that this can’t be true, and makes a run for it. Ted is on her side at first, but as the counter-intelligence officer Peabody (Chiwetel Ejiofor) steps in, he starts to realize that Evelyn could actually be a Russian spy. Her actions of running away are not helping her but she wants to make sure that her husband is safe, even if that means risking her life.

As the movie goes on, we learn more and more about who Salt really is. The question is whether or not she can prove her innocence before being captured. Whether or not that's true is what we find through a series of high-octane ancion scenes with mad car chases and a myriad of twists and turns (into an assassination plot) to keep you occupied. Salt's colleague Ted  plays an important part giving the plot its much-needed depth and diversion. Salt then carries the hole film onto her lanky shoulders with ease. The espionage backdrop, double crossing and interrogation scenes are well utilised to enhance the tension in the first half. Without wasting any time, the music and noise gets the adrenalin rushing. The first half is super tight and everything happens so quick that you wouldn't want to check that pending SMS. The Cold War references add a touch of historical intrigue and mystery giving the setting a sense of realism.

The action is absolutely non-stop but the best part about it is that it’s believable. Director Philip Noyce does not go over the top to the point where the action seemed unreal. Being that this movie is about 90% action, there is great story telling occurring as well. The twists and turns in the plot are very surprising and keeps you on the edge of your seat the entire time. Throughout the entire film, you will be questioning who Salt really is. As the story gets deeper you start to become attached to the character but the best part is that you don’t really ever know her true intentions. That hopefully will leave the film open for a sequel.

I believe that Jolie has finally bridged that gap where one is able to look at her character as an action star, rather than a female or male. Every performance in the film is as strong as Jolie from the amazingly talented actors, Chiwetel Ejiofor and Liev Schrieber.The film is short (about 100 minutes running time), fun and you get to see Angelina Jolie kicking butt and looking hot. Do watch it on the big screen.

Personal Rating:

Review by Danai725

The Ghost Writer (2010)

director: Roman Polanski

writers: Robert Harris, Roman Polanski

starring: Ewan McGregor, Pierce Brosnan, Kim Cattrall, Olivia Williams

genre: Thriller

The bad thing about great films is how difficult it is to talk about what makes them great without spoiling them in the process. Not that all great films are like this but "the Ghost Writer" is. And many films can be more easily analyzed and talked about when the said film has been seen by all. But no matter, Roman Polanski new film is a return to form and one of the best films of the year.

Adam Lang (Pierce Brosnan) is the ex-prime minister of England who is preparing his memoirs at his vacation home in Cape Cod. His ghost writer and close friend died and is need of a replacement ghost writer. Man/Ghost (Ewan McGregor) is hired for the job and is to start immediately on the book. With hesitance to take the job everything starts off without a hitch. But slowly things change as a very simple job of ghost writing turns into a investigation of the man himself. From the death of the previous writer to allegations for crimes on lang the new ghost writers job has become complicated as he try to write a book and uncover the mystery of the memoirs them-self.

The film in a way is like Alice in Wonderland. The mystery which the Ghost Writer is embarked is like Alice going down the rabbit hole. It seems endless and without answer but it is ever so interesting. Im not going to say the answer or even mention if there is. To find out you need to see the film.

Seeing the film many will find similarities to real life events and people. The books writer Robert Harris had Adam Lang and his situation parallel former English Prime Minister Tony Blair with of course some obvious changes that have not been proven or made to be so. Many will see the parallels also with the involment of the U.S. and a company called Haverton that is supposed to be Haliburton and so on. Harris with Polanski hit all the political commentary correctly and never mishandled the subtle conspiracy references and also never glorifying it or sugar coating them meaning not mentioning them. It's there to make the story more spicy and support it not take the attention away.

Also by watching this superbly made thriller its odd to me that Hollywood cant follow this tactic. Finding good books that are intelligent, thought provoking and then getting A-grade directors to bring them to the screen. Of course here it wasn't possible due to Polanski criminal past and this is a seldom tactic only done ever so slightly in some genres and of directors of grand stature. But these are films that can be done on the cheap and its sad because people will see a good movie with big names and good marketing. But usually people never even hear of the existence of some of these films and there left with only with the news of films like Golden Compass or Twilight.

After your done with the film most of you I hope, will have enjoyed one of the best films of the year. This a film that has to be seen by everyone. No matter if you don't like Polanski for his personal life decisions or even if you don't like his film work. Give him a second chance and you wont regret it.

Personal Rating:

Review by Paul

Shutter Island (2010)

director: Martin Scorsese

writer: Laeta Kalogridis

starring: Leonardo DiCaprio, Mark Ruffalo, Ben Kingsley, Michelle Williams

genre: Thriller

Mini-Review by Paul

I will not talk in great length due to this being a mini-review and not going over board on stating the obvious. I As could go on and on about Scorsese's greatness or how good the job the cast and crew did. But I do want to mention something I had said in my previous review of Sorority Row (2009). That everything we will see from now on we have already seen in one manner or another and this couldn't be truer for Shutter Island.

What I wanted to emphasize is on how the script unfolds. From the trailer we didn't know exactly how the film would play out. Now that I've seen the film, to my surprise Shutter Island had a twist. Something I was disappointed with and thought to be unnecessary. Though I did love Teddy's flashbacks/memories sequences. On the twist the film has I wont spoil. The twist is neither a bad one or an illogical one. But its a twist that Ive already seen countless of times in other films. My problem wasn't that, but that I didn't think the film needed it. The film's plot was well enough, smart enough, entertaining enough for the twist not too be needed. It's puzzling to me how they agreed to leaving the films ending in when its already been done in films x,y and z. Probably they left it due to the fact that its already in the book. So for that you can cut them some slack. Also from how film twists go, its done very effectively. This not your sissy twist where the film suddenly ends. Most likely with a second viewing the film will be a better experience once knowing the whole story.

Depending if you've seen films which are very similar to Shutter Island may have a great effect on your enjoyment of the film. Looking back at Shutter Island it was a great thriller. It was well done and throughout the entire length not even a bit boring. And like I said the twist was written very well and staged to justify its on going revelation and conclusion. Still I advise people to see this film and hope they enjoy the twist!

Personal Rating:

Edge of Darkness (2010)

director: Martin Campell

writer: William Monahan, Andrew Bovell

starring: Mel Gibson, Danny Huston, Ray Winstone

genre: Thriller

Mel Gibson after a long acting break is finally back. He is one of those classic actors like Harrison Ford that as old as they get, they still dont get old on you. That charm and presence isnt gone yet. Here he returns to form with a great performance in a tight thriller with secrets all around.

Thomas Craven (Mel Gibson) a Boston detective welcomes back his daughter Emma for a vistit from her job at Northmoor. His happiness of seeing his daughter will not be long lasting as a uneventful situation happens. His daughter is murdered and detective Craven has to make sense of this odd situation. Through his investigation, Craven slowly realizes that he himself was not the target and that foul play from his daughter's company might be at hand.

Edge of Darkness has similarities to Michael Mann's Heat as both were once on TV and directed by the same person. The difference between the two films is that Heat (1995) was a masterpiece and Edge of Darkness is just a good thriller. After finding out that the film was not as original as I once thought my enjoyment of the film fell. I was thinking at the end of the film "wow this is the kind of films Hollywood should be going after". Intelligent, intense thrillers that get crowds. But upon finding out my joy became cynism with Hollywood's tactic of the past decades. For more remakes, branding and franchising of anything they can find. If it's old classics, horror films, tv shows or board games which just recently has become apart of the tactic. Hollywood just cant help themeslves in making anything truly original.

That dosent mean that film is bad for its unoriginality of being a remake. The film is intense, intelligent and very entertaining. You will be fully imersed in the mystery behind Craven's daughters death. The performances are all top notch. It all depends if it bothers you that the film is a remake and if it will change your feelings before or after seeing the film. People saw the Departed and didn't have trouble of enjoying that film. Even after the fact that they found out that the film was a remake.

Despite being a remake its still a very good film. We all have to remember that almost everything we see from now has been done before in one manner or another. So don't be shy and anybody in the mood for a good thriller I fully recommend going to see the Edge of Darkness.

Personal Rating:

Review by Paul

The Box (2009)

director: Richard Kelly

writers: Richard Kelly, Richard Matheson

starring: Cameron Diaz, James Mardsen, Frank Langella

genre: Thriller

Ιστορία:

Ένα ζευγάρι, βρίσκει μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του ένα μυστηριώδες ξύλινο κουτί. Σύντομα πληροφορούνται ότι μέσα σε αυτό υπάρχει ένα κουμπί που αν το πατήσουν, θα συμβούν δύο πράγματα. Θα πάρουν ένα εκατομμύριο δολάρια μετρητά, και ένας άνθρωπος που δε γνωρίζουν θα πεθάνει...

Κριτική:

Και σε ποιόν δεν θα κέντριζε το ενδιαφέρον η βασική ιδέα; Το πόσο κοστίζει μια ανθρώπινη ζωή έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο συζητήσεων ανά τους αιώνες, και το the box το χρησιμοποιεί ώστε να στήσει γύρω του ένα θρίλερ φαντασίας που ξεκινά από το ιντριγκαδόρικο δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι Norma και Arthur Lewis όταν το μικρό ξύλινο κουτί φτάνει σπίτι τους..

Το σενάριο είναι βασισμένο σε ένα επεισόδιο της σειράς The Twilight Zone του 1986. Ενδιαφέρουσα όπως προείπα η κεντρική ιδέα, καλή σαν σκέψη η ανάπτυξή της, και κάπου εκεί επεμβαίνει το προαιώνιο ερώτημα “πως θα γίνουν τα 20 λεπτά 2 ώρες;”. Από κάποιο σημείο λοιπόν το concept αρχίζει να ξεχειλώνει καθώς, στην προσπάθειά του να μεγαλώσει τη διάρκεια της ταινίας και να βάλει περισσότερο μυστήριο, ο σεναριογράφος χάνει τον μπούσουλα, υπερφορτώνει την ταινία με αχρείαστες σκηνές και παράλληλα δεν αναπτύσσει όσο θα έπρεπε τον βασικό άξονα. Κάτι το οποίο θυμάται προς το τέλος, το οποίο είναι κατά τη γνώμη μου αρκετά δυνατό, δεν αρκεί όμως για να χρυσώσει το χάπι..

Η σκηνοθεσία αναπαριστά πολύ καλά την εποχή που εκτυλίσσεται η ιστορία, συγκεκριμένα το 1976, όσον αφορά τα σκηνικά και τα ρούχα, αλλά και κάνει την εικόνα ελαφρά μουντή, ώστε να δημιουργεί την αίσθηση ότι είναι γυρισμένη τότε. Κάτι που λειτουργεί υπέρ της ταινίας, εντείνει το σασπένς και τη δραματική της διάσταση, και δίνει έναν ακόμα λόγο να εκνευρίζεται κανείς με το κακογραμμένο σενάριο το οποίο σπρώχνει την ταινία σε λάθος κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να μπαίνουν διάφορα αχρείαστα και αταίριαστα εφέ μόνο και μόνο για τις εντυπώσεις.

Το πρωταγωνιστικό δίδυμο, και ειδικά η Cameron Diaz, δεν είναι και στα καλύτερα του, με αρκετά νωχελικές ερμηνείες. Καλός είναι ο Frank Langella στο ρόλο του μυστηριώδη κυρίου Steward, με αβαντάζ και την αλλόκοτη εμφάνιση του χαρακτήρα του, και αξίζει να σημειώσω ότι έναν μικρό ρόλο, αυτόν του Don Poates, παίζει ο Basil Hoffman ο οποίος στο αντίστοιχο επεισόδιο του Twilight Zone έκανε τότε τον κύριο Steward.

Τελικό συμπέρασμα: Λόγω σεναρίου, η ταινία δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει από τον σωρό των παραγωγών επιστημονικής φαντασίας. Είχα την ελπίδα ότι θα αξιοποιηθεί καλύτερα η κεντρική ιδέα, όμως η κινηματογραφική βιομηχανία δεν αφήνει πολλά τέτοια περιθώρια πλέον, δίνοντας βαρύτητα στο “άρτος και θεάματα”. Δεν θα την πρότεινα σε καμία περίπτωση για σινεμά, αν είστε λάτρης του είδους ή απλά θέλετε να σας λυθεί η απορία για το αν οι Lewis πάτησαν τελικά το κουμπί, καλύτερα να περιμένετε το dvd..

Personal Rating:

Review by Harvester

The Fourth Kind (2009)

director: Olatunde Osunsanmi

writer: Olatunde Osunsanmi

starring: Milla Jovovich | Will Patton | Hakeem Kae-Kazim | Corey Johnson | Enzo Cilenti | Elias Koteas

genre: Horror | Mystery | Drama | Thriller | Sci-Fi

Η Ιστορία:

Βρισκόμαστε στην Αλάσκα και συγκεκριμένα στην πόλη Nome, όπου ενώ θυμίζει μια οποιαδήποτε άλλη πόλη, είναι η μήτρα περίεργων δραστηριοτήτων και ανεξήγητων φαινομένων. Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες είχαν παρατηρηθεί εξαφανίσεις ανθρώπων ,δολοφονίες και αυτοκτονίες χωρίς κάποιο συγκεκριμένο μοτίβο ή λόγο για κάτι τέτοιο. Κυρίαρχο πρόσωπο της ιστορίας μας είναι η ψυχολόγος Abbey Tyler , που έπειτα από τον τραγικό και συνάμα ανεξήγητο θάνατο του άντρα της (και αυτός ψυχολόγος) , προσπαθεί να ξανασταθεί στα πόδια της. Όμως παρατηρεί κάτι το περίεργο κατά την διάρκεια της ψυχανάλυσης σε άτομα της πόλης, τα οποία ενώ είχαν έρθει σε αυτήν για προβλήματα διαταραχής ύπνου έκρυβαν κάτι το αλλόκοτο, τρομαχτικό και ανεξήγητο αν θέλετε. Έπειτα από μια ακολουθία συνταραχτικών γεγονότων, τα οποία κάνουν ακόμα και τον πιο σκεπτικιστή να θέλει να ψαχτεί ακόμα παραπάνω, η ψυχολόγος προσπαθεί να βρει την άκρη του νήματος που ξετυλίγει το υπερφυσικό αυτό κουβάρι , όμως θα καταλάβει ότι δεν είναι και τόσο εύκολο.. Το The Fourth Kind είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία και ίσως μία από τις πιο περίεργες στην μελέτη μεταφυσικών φαινομένων και ψυχολογικών μελετών.

Η Κριτική:

Πάρα πολλοί βγήκαν να πουν ότι το The Fourth Kind θα είναι μια φτηνή απομίμηση του Paranormal Activity και ότι βγήκε τώρα για να προσπαθήσει να κλέψει λίγη από την δόξα του. Χωρίς όμως να προσπαθήσω να χρυσώσω το χάπι, πιστεύω πως όσοι μιλούσαν για κάτι τέτοιο, απλά δεν έχουν ιδέα για του τι λένε. Αυτό που συνδέει τις δύο ταινίες είναι μόνο και μόνο το πέπλο του ανεξήγητου και τίποτε άλλο.

Προσωπική μου γνώμη είναι (και μιας και ήμουν αυτός που έτυχε να κάνει κριτική και στις δύο αυτές ταινίες) ότι και οι δύο τους ήταν από τις πιο όμορφες εκπλήξεις τις τελευταίας χρονιάς, η κάθε μία με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Αυτό σας το λέει κάποιος που ποτέ του δεν ήταν φανατικός οπαδός των ταινιών τρόμου και κάποιος που πάντα έβρισκε κάτι που δεν έστεκε, είτε σκηνοθετικά είτε λογικά.

Όπως ανέφερα και πριν, το The Fourth Kind είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία και αυτό ήταν κάτι που ο σκηνοθέτης δεν φοβήθηκε να δείξει στο έπακρον. Καθ' όλη την διάρκεια της ταινίας ο θεατής βλέπει είτε αυτούσιες, είτε σε παραλληλία με το έργω σκηνές από τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν τότε, όπως επίσης και μια συνέντευξη της πραγματικής πρωταγωνίστριας,που κατά την γνώμη μου το κάνει ακόμα πιο τρομαχτικό (αν δείτε τις σκηνές αυτές θα καταλάβετε τι εννοώ...).

Η Jovovich που υποδύεται την ψυχολόγο Abbey Tyler καταφέρνει να σταθεί επάξια στον δύσκολο αυτόν ρόλο και λέω δύσκολο γιατί έπρεπε να φέρει στα μέτρα της μια τόσο ιδιαίτερη ψυχολογικά προσωπικότητα και από την άλλη, μέσω των real-life σκηνών έπρεπε να φανεί όσο πιο πιστευτή μπορούσε. Πάντα την συμπαθούσα σαν ηθοποιό και στο The Fourth Kind δεν με απογοήτευσε, αν και σε καμία περίπτωση δεν ήταν ρόλος που κάνει την διαφορά. Το υπόλοιπο cast παίζει αξιοπρεπέστατα και ειδικά οι ασθενείς της, οι οποίοι είναι λες και έχουν στα αλήθεια κάποιο πρόβλημα..

Όσον αφορά την σκηνοθεσία η ψήφος μου είναι θετική, μιας και φαίνεται σε όλη την ταινία το πόσο πάλεψε όλο το συνεργείο να την κάνει να φανεί όσο πιο ρεαλιστική γινόταν και να μην “περάσει” ως μια ταινία θρίλερ του σωρού, που το μόνο της ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ήταν το ότι είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα. Τα πλάνα του Osunsanmi είναι απόκοσμα και συνάμα επιβλητικά και ο τρόπος που τα έχει συνδέσει είναι αρτιότατος , ακόμα και αν η ταινία διαρκεί μόνο μιάμιση ώρα .Αυτό είναι κατά την γνώμη μου ίσως και το πιο δύσκολο κομμάτι σε μια ταινία τρόμου.

Το The Fourth Kind με έκανε να μείνω προσκολλημένος στην οθόνη σε όλη του την διάρκεια και σίγουρα μετά από το τέλος του ο ύπνος δεν ήταν και τόσο εύκολη υπόθεση..Δεν είναι το θρίλερ της δεκαετίας, ούτε και μια από τις καλύτερες ταινίας της χρονιάς. Καταφέρνει όμως πάρα μα πάρα πολύ καλά να περάσει τα μηνύματα που θέλει και να κάνει ακόμα και τον πιο “δύσκολο” θεατή να πεταχτεί από την θέση του σε αρκετές σκηνές. Είναι μια ταινία που σας προτείνω ανεπιφύλαχτα, ειδικά αν σας αρέσει η μίξη του μεταφυσικού με την κλασσική συνταγή ενός καλοδουλεμένου θρίλερ. Είναι μια ταινία που αξίζει πάρα πολύ για σινεμά με καλή παρέα και γερά νεύρα..

Καλή προβολή!

Υ.Γ: Συγχωρέστε με που δεν αποκάλυψα περισσότερα για την πλοκή.. Αν το έκανα αυτό δεν θα άξιζε να την δείτε μιας και είναι λεπτή η γραμμή που διαχωρίζει το spoiler με την ανάλυση σε αυτή την ιστορία! 

Προσωπική βαθμολογία:

The Book of Eli (2010)

director: Albert Hughes, Allen Hughes

writer: Gary Whitta

starring: Denzel Washington, Gary Oldman, Mila Kunis

genre: Action, Adventure, Drama, Sci-Fi, Thriller







Η Ιστορία:

Βρισκόμαστε στο μέλλον, όπου μετά από έναν παγκόσμιο πόλεμο, η Γη έχει καταστραφεί ολοσχερώς και όσοι έχουν καταφέρει να μείνουν ζωντανοί παλεύουν, με κάθε ψίγμα δύναμης που τους έχει απομείνει για να επιζήσουν. Άλλοι έχουν οδηγηθεί σε πρωτόγονους τρόπους επιβίωσης και άλλοι έχουν ακολουθήσει ένα πιο “ευγενικό” μονοπάτι. Ο Eli, είναι και αυτός ένας από τους επιζώντες και συν τις άλλοις, έχει έναν και μοναδικό σκοπό.Να μεταφέρει δυτικά το βιβλίο που κουβαλάει στο σακίδιό του και να μην αφήσει κανέναν είτε να το ακομπήσει είτε να καταφέρει μα τον αποσπάσει απο τον προορισμό του. Παρ' όλα αυτά, το βιβλίο που μεταφέρει μιας και είναι το μοναδικό που έχει απομείνει, τον βάζει στο στόχαστρο ενός τυχοδιώκτη,που θέλοντας να εκμεταλλευτεί την δύναμη του συγκεκριμένου βιβλίου κάνει τα πάντα ώστε να το πάρει στην κατοχή του.Στο τέλος όμως το βιβλίο θα είναι αυτό που θα “επιλέξει” τον κάτοχό του..

Η Κριτική:

Μετά το American Gangster και το The Taking of Pelham 1 2 3, είναι αλήθεια πως είχα “συμπαθήσει” πάρα πολύ τον Denzel Washington και πίστευα πραγματικά πως είναι από τους ηθοποιούς που ξέρουν να επιλέξουν μια ταινία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους και μέσω αυτής να εξελιχθούν υποκριτικά. Στο The Book of Eli όμως, όχι απλά κατέριψε τα όσα πίστευα για αυτόν, μα με έκανε να μην θέλω να τον ξαναδώ σε τέτοια ταινία. Υπερβολικό; Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά τους.





Το The Book of Eli είναι ουσιατικά μια κλισέ ταινία θρησκευτικού περιεχομένου, που στο μόνο που που προσπαθεί να διαφοροποιηθεί απο τον υπόλοιπο σωρό τέτοιων ταινιών είναι το χρονικό πλαίσιο στο οποίο διαδραματίζεται.Κάτι το οποίο δεν το υπονοεί ούτε στο ελάχιστο στο trailer της και κατα την γνώμη μου πολύ καλά κάνει, μιας και άν το έδειχνε, πιστεύω πως τα σινεμά δεν θα ΄χαν τόσο κόσμο για να την παρακολουθήσει. Δεν είναι ότι δεν είμαι οπαδός των ταινιών θρησκευτικού περιεχομένου. Μια καλή ταινία με τέτοιο concept είναι απολαυστική και μυστηριακή αν θέλετε στους περισσότερους από εμάς.Εδώ όμως τα πράγματα όχι μόνο δεν είναι έτσι, αλλά είναι τόσο άσχημα στημένα που ο μοναδικός χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να δώσω είναι αυτός των γελοίων..



Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με μια sci-fi θρησκευτική κλισεδούρα, που έχοντας 3 καλούς ηθοποιούς, ένα αξιοπρόσεχτο budget και όλα μα όλα της τα σκηνικά να είναι βασισμένα στο Mad Max (από τα κοστούμια μέχρι την μουσική), να προσπαθεί να μας πείσει ότι μπορεί να αντέξει αισθητικά και σεναριογραφικά.



Ο Washington στον ρόλο του Eli δεν έπεισε, μιας και δεν του προσέφερε τίποτα το αξιόλογο κατά την γνώμη μου και το μόνο που κατάφερε ήταν να τον κάνει να μπεί στο ίδιο σακούλι με άλλους χίλιους ηθοποιούς του σωρού, που μέσω τέτοιων ταινιών προσπαθούν να αποδείξουν την αξία τους. Λάθος του casting; Λάθος του Washington; Κανείς δεν ξέρει και ίσως να μην χρειάζεται να μάθει, γιατί στην τελική μια ταινία την κρίνει ο χρόνος και οι αντιδράσεις του κοινού.



Σκηνοθετικά η ταινία προσπαθούσε απεγνωσμένα να φανεί ψαγμένη και κουλτουρέ, με τα “άκυρα” και αργά πλάνα να δίνουν και να παίρνουν, κάτι που το μόνο που κατάφερε είναι να την κάνει να φανεί ακόμα πιο αστεία. Πέραν των τριών πρωταγωνιστών, που όπως και να το κάνουμε δεν παίζουν και άσχημα, όλοι οι υπόλοιποι ήταν επιεικώς απαράδεκτοι, με υποκριτικό ταλέντο που αρμόζει σε ταινία που προβάλλεται στο alter μετά τις 00:00. Όσον αφορά τα κοστούμια και τα σκηνικά της ταινίας θα είχα να πω καλά λόγια αν δεν ήταν όλα ξαναφορεμένα και ξαναστημένα σε άλλες δέκα τουλάχιστων ταινίες.



Βέβαια ήταν καλό το timing της, μιας και όταν στις άλλες 2 αίθουσες του σινεμά προβάλλονται το I love Καρδίτσα και Ο μικρός Νικόλας, πιστεύω πως ο “λογικός” θεατής θα την επέλεγε,όπως άλλωστε κάναμε και εμείς. Τελικά αποδείχθηκε τεράστιο λάθος μας..



Κλείνοντας θα ήθελα να σας προτείνω μέσα από την καρδιά μου να μην πάτε να την δείτε σε καμία περίπτωση, μιας και το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να χάσετε δύο πολύτιμες ώρες από την ζωή σας και 8 περίπου ευρώ από την τσέπη σας, πράγμα που την συγκεκριμένη χρονική περίοδο δεν είναι και ότι καλύτερο!Δείτε οτιδήποτε άλλο!Σίγουρα θα είναι καλύτερο από το The Book of Eli το οποίο μαζί με το The Mist βρίσκονται στο πάνθεον των χειρότερων ταινιών της 5αετίας για μένα..



Καλή προβολή (άν το επιχειρήσετε...)!!

Personal Rating:

Review by Gamapi

Law Abiding Citizen (2009)

director: F. Gary Gray

writer: Kurt Wimmer

starring: Jamie Fox, Gerard Butler, Colm Meaney, Bruce McGill, Leslie Bibb, Michael Irby, Regina Hall, Christian Stolte

genre: Crime, Thriller

Άλλη μια ταινία με πρωταγωνιστή τον Gerard Butler, ο οποίος καταφέρνει να κλείσει το 2009 με συμμετοχή σε τέσσερις ταινίες(!!!) δρέποντας τους καρπούς και το momentum που του έδωσε ο ρόλος του Λεωνίδα στους 300. Μετά όμως από αρκετές αποτυχημένες, κατά τη γνώμη μου, επιλογές επιτέλους βλέπουμε και μια σωστή. Αλλά στα της ταινίας:

Ο Clyde Shelton (Gerard Butler) είναι ένας τραγικός πατέρας που βλέπει την οικογένειά του να δολοφονείται με τον ένα από τους δύο δολοφόνους να αφήνεται μετά από συμβιβασμό ελεύθερος. Έτσι αποφασίζει να πάρει τον νόμο στα χέρια του και να εκδικηθεί το σύστημα εκ των έσω, με κύριο στόχο στο σχέδιο του τον δικηγόρο που έκανε τη συμφωνία με τον δολοφόνο Nick Rice (Jamie Fox). Έτσι όταν οι νεκροί αρχίζουν να πληθαίνουν το σύστημα και ο νόμος θα φτάσουν σε αδιέξοδο με τους δύο πρωταγωνιστές να συγκρούονται μετωπικά.

Η ταινία αποτελεί ένα από τα καλύτερα φιλμ δράσης που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Αρκετή φαντασία αλλά και αρκετός για το είδος ρεαλισμός συνθέτουν μια ταινία που θα σας κρατήσει μέχρι το τέλος σε έναν επιταχυνόμενο ρυθμό. Οι χαρακτήρες είναι δουλεμένοι αρκετά καλά και η πολύ καλή χημεία των πρωταγωνιστών δίνει άλλο αέρα στις πιο δραματικές πτυχές του σεναρίου.

Το σενάριο αν και με αρκετά παραπτώματα είναι καλά δομημένο και κρατάει τη πλοκή και τη δράση στη κατάλληλη αναλογία χωρίς ναι πέφτει σε λογικά άλματα και παραλείψεις που τόσο πολύ παρατηρούμε στην πλειονότητα των ταινιών του είδους.

Επίσης η επιλογή σοβαρών ηθοποιών και γενικά το προσεγμένο casting δίνει τη σοβαρότητα που χρειάζεται. Φυσικά δε μιλάω μόνο για τους δύο πρωταγωνιστές που είναι εγνωσμένης αξίας( ιδιαίτερα ο Jamie Fox) αλλά και για τους δευτερεύοντες ρόλους που αποδίδουν εξαιρετικά. Αυτό όμως που έχω να ξεχωρίσω είναι μερικές εκρήξεις υποκριτικής ικανότητας του Gerard Butler ο οποίος δείχνει ότι έχει τις προοπτικές για ένα σοβαρό ρόλο στη συνέχεια της καριέρας του, πέρα από ρομαντικές χαζοκομεντί και επιδείξεις αρρενωπότητας και αδρεναλίνης.

Η ταινία λοιπόν πέρα μερικών στερεοτύπων προσφέρει αρκετή φρεσκάδα και σοβαρότητα με πολύ δράση και δύο χαρακτήρες που εναλλάσσονται στους ρόλους του καλού και του κακού με το τέλος να ανεβάζει τη ταινία πολλά επίπεδα.

Εν κατακλείδι, είναι μια ταινία που δεν θα απογοητεύσει κανέναν και σίγουρα θα ενθουσιάσει τους φαν του είδους που δεν βλέπουν συχνά τέτοια αποτελέσματα στον χώρο των action movies. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους είτε για ένα βράδυ με χαλάρωμα, είτε για ένα βράδυ με τη παρέα. Θα το απολαύσετε.

Καλή Προβολή!

Personal Rating:

Review by Gamapi

The Haunting in Connecticut – Οι φωνές των νεκρών (2009)

Director: Peter Cornwell

Writer: Adam Simon, Tim Metcalfe

Cast : Kyle Gallner, Virginia Madsen, Elias Koteas, Martin Donovan

Genre : Τρόμου, Θρίλλερ







Ιστορία

Η οικογένεια Κάμπελ μετακομίζει σε ένα παλιό σπίτι στο Κονέκτικατ ωστέ να βρίσκεται ο βαριά άρρωστος Μάτ κοντά στο νοσοκομείο που κάνει την θεραπεία του. Εκεί θα έρθουν αντιμέτωποι με ανεξήγητα φαινόμενα και ανατριχιαστικά οράματα και θα ανακαλύψουν ότι το σπίτι κρύβει ένα ζοφερό παρελθόν, το οποίο αποτελεί κίνδυνο και για τους ίδιους…





Κριτική

Έχοντας προβληθεί στην Αμερική ήδη από τον περασμένο Μάρτιο, η εν λόγω ταινία έκανε τελικά πρεμιέρα και στη χώρα μας την περασμένη βδομάδα. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα σύμφωνα με τους παραγωγούς- σχετικά με τα οποία είχε κυκλοφορήσει και ένα ομώνυμο ντοκυμαντέρ πριν 4 χρόνια- κάτι το οποίο όμως έχει αρχίσει όμως να κουράζει σαν μέσο προώθησης, καθώς τα τελευταία χρόνια το ακούμε κατά κόρον και συνήθως αποδεικνύεται απάτη ή διαφημιστικό τρικ..



Όσον αφορά το σενάριο, ούτε κρύο ούτε ζέστη. Δεν απέχει ιδιαίτερα από το μοτίβο που κινούνται συνήθως οι ταινίες του είδους, τονίζοντας μόνο λίγο περισσότερο το δραματικό στοιχείο, με αποτέλεσμα να μην είναι μεν κακό, αλλά ούτε και τίποτα το ιδιαίτερο. Θα μπορούσε με 1-2 ανατροπές ή κάποιο άλλο εύρημα να γίνει πιο ενδιαφέρον, αλλά δυστυχώς οι πρωτότυπες ιδέες σπανίζουν τα τελευταία χρόνια..



Η σκηνοθεσία δημιουργεί ένα μουντό, βαρύ σκηνικό πάνω στο οποίο ξεδιπλώνει όλο το οπλοστάσιο τρόμου, περίεργοι θόρυβοι, φώτα που τρεμοπαίζουν, ξαφνικά πετάγματα, που σε συνδυασμό με το καλό μακιγιάζ θα ικανοποιήσουν αυτούς που αναζητούν τον “εύκολο” τρόμο. Αυτός φαίνεται να είναι τελικά και ο στόχος της ταινίας, καθώς δεν υπάρχει η σεναριακή ποιότητα για κάτι περισσότερο.



Οι χαρακτήρες αναπτύσσονται κάπως σπασμωδικά και είναι αρκετά τυποποιημένοι για τέτοιες ταινίες. Δε γίνεται ιδιαίτερη εμβάθυνση και ως εκ τούτου οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικές, αφού οι αρκετά καλοί ηθοποιοί δεν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα με τις απαιτήσεις των ρόλων τους.





Τελικό συμπέρασμα: Αν είστε οπαδοί του τρόμου, η πρόταση μου είναι να δείτε την εν λόγω ταινία. Να την δείτε όμως χωρίς μεγάλες απαιτήσεις, καθώς δεν έχει κάτι το πρωτοποριακό, δεν περιέχει βαθύτερα μηνύματα ή πολύπλευρους χαρακτήρες και γενικά δεν θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για το είδος, θα καταφέρει εντούτοις να σας τρομάξει, τουλάχιστον για την μιάμιση και κάτι ώρα που διαρκεί. Χαμηλώστε φώτα, ανάψτε κεριά, και καλή διασκέδαση..

Paranormal Activity (2009)

Director: Oren Peli

Writer: Oren Peli

Starring: Katie Featherston | Micah Sloat

Genre: Horror | Mystery | Thriller

Η Ιστορία:

Η Katie και ο Micah, μετακομίζουν σε ένα καινούργιο σπίτι στο Σαν Ντιέγκο, όπου θα μπορέσουν να ζήσουν αρμονικά το υπόλοιπο της ζωής τους. Παρ' όλα αυτά, το νέο τους σπίτι κρύβει ένα μυστήριο συγκάτοικο, που από την αρχή κάνει αισθητή την παρουσία του και δείχνει ξεκάθαρα πως δεν συμπαθεί τους νέους του συνιδιοκτήτες..Η Katie πιστεύει πως αυτό που γίνεται δεν είναι τυχαίο, μιας και ισχυρίζεται πως από μικρή την “παρακολουθούσαν” εκδικητικά πνεύματα. Όλα αυτά λοιπόν κάνουν το ζευγάρι να επιθυμεί την άμεση λύση στο πρόβλημα αυτό. Έτσι, καλούν έναν ειδικό στα μεταφυσικά φαινόμενα και όταν αυτός καταλήγει στο ότι δεν είναι σε θέση να κάνει τίποτα και ότι το πνεύμα είναι πολύ ισχυρό, ο Micah παίρνει την κατάσταση στα χέρια του. Με έναν πανάκριβο εξοπλισμό, αποτελούμενο από κάμερες,μικρόφωνα κ.τ.λ επιθυμεί να καταγράψει την συμπεριφορά του φαντάσματος / δαίμονα. Όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, μέχρι που μπαίνει στο παιχνίδι ένα Ouija board , που φέρνει την περιπέτεια τους στα άκρα..

Η Κριτική:

Όλα αυτά σίγουρα σας θυμίζουν πολλές ταινίες. Η αλήθεια είναι πως σεναριακά τα έχουμε ξαναδεί σε πάρα πολλές ταινίες του είδους. Όμως δεν θέλω να μείνω κολλημένος σε αυτό το χαρακτηριστικό, μιας και κακά τα ψέματα, στις ταινίες αυτές το να πρωτοτυπήσεις είναι σχεδόν το ίδιο δύσκολο με τον τετραγωνισμό του κύκλου..Το Paranormal Activity το ήξερε καλά αυτό και παρ' όλα αυτά δεν θέλησε να αλλάξει κάτι. Κατά την γνώμη μου έκανε πάρα πολύ καλά!

Από την αρχή της ταινίας καταλαβαίνει κανείς και μάλιστα πολύ εύκολα, πως το στυλ της αγγίζει αυτό του Blair Witch, μόνο που εδώ δεν είμαστε σε ένα απόκοσμο δάσος, αλλά σε ένα τυπικό αμερικάνικο σπίτι. Το ότι την θυμίζει τόσο πολύ δεν με έκανε να δω το όλο εγχείρημα με αρνητική μάτια, μιας και το όλο σκηνικό με την κάμερα που ακολουθεί τους πρωταγωνιστές σε ότι και αν κάνουν και με την εντύπωση του ότι αυτό που βλέπεις είναι αληθινό, εξυπηρετούν σχεδόν το 80% του απώτερου σκοπού των ταινιών του είδους.

Σκηνοθετικά έχω να πω πολύ καλά λόγια, μιας και σε όλη την διάρκεια της ταινίας, οι επιλογές των πλάνων σε έκαναν να μένεις παγωμένος στην θέση σου, περιμένοντας το χειρότερο να συμβεί. Το μόνο λάθος κατά την γνώμη μου ήταν η μεγάλη διάρκεια των αρχικών σκηνών, που προσωπικά με έκαναν να κοιτάω την ώρα, περιμένοντας να συμβεί κάτι για να με κρατήσει στην οθόνη. Όμως εκεί που λες ότι δεν θα παιχτεί και τίποτα το ιδιαίτερο, ξεκινούν οι απανωτές καλές σκηνές και αναρωτιέσαι αν πρέπει να κοιτάξεις η όχι..

Έχουμε να κάνουμε επίσης με δυο αρκετά καλούς ηθοποιούς θα έλεγα, που με τον τρόπο τους δίνουν μια πάρα πολύ ρεαλιστική χροιά στην ταινία και επίσης με την χημεία που έχουν καταφέρνουν να μετατρέψουν το όλο σενάριο σε ένα οικογενειακό βίντεο. Αυτοί αποτελούν και το 99% του cast της ταινίας με μοναδική εξαίρεση των επιθεωρητή μεταφυσικής δραστηριότητας και την φίλη της Katie, κάτι που κάνει ακόμα πιο δύσκολο τον ρόλο τους. Η μουσική της ταινίας από την άλλη δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο και το μόνο που κάνει είναι να συνοδεύει το όλο εγχείρημα εκεί που χρειάζεται.

Το Paranormal Activity δεν είναι το υπέρτατο θρίλερ, δεν είναι καν μια από τις καλύτερες προσπάθειες που έχουν γίνει στον χώρο του τρόμου. Είναι όμως μια πάρα πολύ αξιόλογη δουλειά, που αν δεν είχε πάρει το τόσο hype όλο αυτό το καιρό, θα έμπαινε με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στις κινηματογραφικές αίθουσες και όχι με σκοπό του να αυτοαποδειχθει.

Εδώ μπαίνει και το άλλο θέμα. Πολλοί μπορεί να δουν την ταινία αυτή και λόγω του ιδιαίτερου στυλ της να μην τρομάξουν, η να μείνουν με την απογοήτευση της Thriller- ιστικης μετριότητας.. Ειλικρινά πιστεύω ότι αυτό είναι θέμα εμπειριών και προσωπικού γούστου πάνω από όλα και σε καμιά περίπτωση δεν θα έπρεπε να κρίνεται έτσι μια ταινία.

Κλείνοντας έχω να πω ότι το Paranormal Activity θα σας κάνει πολύ καλή εντύπωση, είτε είστε λάτρεις των ταινιών αυτών, είτε όχι και πιστεύω πως θα δώσει κάποια θετικά στοιχειά ακόμα και στους φανατικούς του τρόμου. Όσοι λοιπόν επιθυμείτε κάτι που θα σας σηκώσει την τρίχα δεν έχετε πάρα να περιμένετε να βγει στους κινηματογράφους .Οι υπόλοιποι αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία..

Καλή προβολή !!

Προσωπική βαθμολογία:

Surrogates (2009)

director: Jonathan Mostow

writers: Michael Ferris, John D. Brancato

starring: Bruce Willis, Radha Mitchell, Rosamund Pike, James Cromwell, Ving Rhames

genre: Action, Comics, Sci-Fi, Thriller

Το Surrogates αποτελεί μια από τις αρκετές πρόσφατες ή μελλοντικές ταινίες με θεματικό περιεχόμενο την χρήση ρομπότ, άλλων ανθρώπων ή άλλων υποκατάστατων, που θα μας επιτρέπουν να ζούμε ή να παίζουμε ανώδυνα από τον καναπέ του σπιτιού μας. Μιλάω για ταινίες όπως το Gamer ή το αναμενόμενο Avatar του γνωστού James Cameron. Αλλά στα της ταινίας:

Σε έναν μελλοντικό κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν ρομπότ για να ζήσουν χωρίς κινδύνους και χωρίς έγκλημα, ολόκληρο το FBI συγκλονίζετε από έναν πρωτόγνωρο φόνο μιας Surrogate (του ρομπότ αντικαταστάτη) που σκότωσε και τον χειριστή του ανατινάζοντας το μυαλό του. Με μεγάλες ανατροπές και μια βαθειά συνομωσία ο πράκτορας Green (Bruce Willis) πρέπει να αφήσει τον ψεύτικο τέλειο εαυτό του και να ψάξει όλη την αλήθεια καθώς τίποτα δεν είναι ασφαλές πια…

Η ταινία δεν αποτελεί την καλύτερη αλλά ούτε τη χειρότερη του είδους.. Έχει κάποια καλά στοιχεία τα οποία όμως συγκρούονται με τα πολλά αρνητικά στοιχεία και πρόχειρα φτιαγμένα κομμάτια του σεναρίου. Αναλυτικά όμως:

Τα ειδικά εφέ και οι σκηνές δράσης της ταινίας είναι αδιαμφισβήτητα σε πολύ υψηλά επίπεδα με τον σκηνοθέτη του τρίτου εξολοθρευτή να κάνει τη δουλεία του σε αυτό το σημείο. Το σενάριο επίσης βασίζετε σε μια πολύ επιτυχημένη graphic novel η οποία αποτελεί μια πολύ αξιόλογη βασική ιδέα κρύβοντας πολλά κοινωνικά νοήματα ως προς τι ορίζουμε άνθρωπο και πως θα είναι ο κόσμος με μόνο τα ιδεατά υποκατάστατα να περιφέρονται στους δρόμους .

Σε αυτό όμως το σημείο η ταινία αρχίζει να κατηφορίζει. Η κλισεδιάρικη ιστορία του μπάτσου που του έχει καταστρέψει τη ζωή και τη σχέση του με τη γυναίκα του προσωπικά με απογοήτευσε το περισσότερο. Είναι κλασσικά λάθη τα οποία μπορείς να αποφύγεις με λίγη περισσότερη δουλεία.

Αλλά σαφώς αυτό που καρατομεί την ταινία είναι η απίστευτα μικρή διάρκεια του. Τα 104 λεπτά του δεν αφήνουν κανένα τομέα να ξεχωρίσει. Η δράση εξελίσσετε με μεγάλη ταχύτητα ,τόση ώστε να μη μπορείς να σκεφτείς τι μόλις συνέβη, και η λύση του δράματος να φτάνει τόσο γρήγορα που ελπίζεις σε μια τελευταία ανατροπή ώστε να μείνει λίγο παραπάνω και να τελειώσεις τα τελευταία ποπ-κόρν σου. Αλλά όχι.

Με τις δραματικές στιγμές και τις στιγμές έντασης πετσοκομμένες και ελάχιστες, λογικό βέβαια καθώς μιλάμε για ένα κόσμο ρομπότ χωρίς αισθήματα ο Bruce Willis καταφέρνει να διασωθεί παίρνοντας βέβαια μεγάλο μερίδιο του χρόνου με τον ανθρώπινο χαρακτήρα του. Ένα μεγάλο κρίμα για πολύ καλό καστ με ονόματα όπως του James Cromwell που θα μπορούσε να δείξει πολλά περισσότερα πράματα αν είχε λίγο χρόνο παραπάνω στον ρόλο του ξεπεσμένου δημιουργού των Surrogates.

Εν κατακλείδι η ταινία αποτελεί ένα καλό action movie το οποίο όμως δε θα πρότεινα για τις αίθουσες του σινεμά καθώς προσωπικά μου άφησε ένα αίσθημα ανολοκλήρωσης και λύπησης για τις 8 λίρες μου που πήγαν σε μια ταινία λιγότερης διάρκειας της 1 1/2 ώρας. ΟBruce Willis βάζει τα δυνατά του και καταφέρνει να ανεβάσει την ταινία από ένα κακό σε ένα μέτριο προς καλό φιλμ.

Καλή Προβολή!!!!!

Personal Rating:

Review by Gamapi

The Girl with the Dragon Tattoo (2009)

director : Niels Arden Oplev

writers : Nikolaj Arcel | Rasmus Heisterberg

starring : Michael Nyqvist | Noomi Rapace | Lena Endre

genre : Mystery | Drama | Thriller | Suspense | Crime

Ιστορία:

Τολμηρός δημοσιογράφος ανακαλύπτει σκάνδαλο, στο οποίο εμπλέκεται πολιτικά και οικονομικά μεγαλοεκατομμυριούχος.Έπειτα από αυτό, δικάζεται και του ορίζεται εξάμηνη ποινή λόγω αβάσιμων πληροφοριών. Στο διάστημα αυτό, του προσφέρεται η ευκαιρία από έναν εταιρικό μεγιστάνα να καθαρίσει το όνομα του, λύνοντας την υπόθεση της εξαφανισμένης;/δολοφονημένης; ανηψιάς του, η οποία παράτησε το πατρικό της χωρίς να αφήσει στοιχεία πριν από σαράντα περίπου χρόνια. Στο πλευρό του θα βρεθεί και η Lisbeth, μια “περίεργη” για τα κοινωνικά στερεότυπα κοπέλα, που μέσω του περίεργου και τσαμπουκαλεμένου άν θέλετε προφίλ της και των απίστευτων γνώσεων της στην πληροφορική θα προσπαθήσει μαζί του να λύσει το μυστήριο..

Η Κριτική:

Ποτέ μου δεν ήμουν λάτρης των σουηδικών ταινιών. Ιδιαίτερα όταν είδα πως η ταινία είναι μυστηρίου το σκέφτηκα και το ξανασκέφτηκα μέχρι να αποφασίσω τελικά να την δώ. Για πρώτη φορά οι Σουηδοί κατάφεραν να με διαψεύσουν.Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή τα πράγματα..

Η ταινία είνα βασισμένη στο πρώτο μέρος άκρως επιτυχημένης τριλογίας, που ακούγεται ότι έχει τραβήξει και το ενδιαφέρον του Ταραντίνο. Η κινηματογραφική της μεταφορά είναι σαν μια σούπα, όπου τα υλικά της αποτελούνται από το απόκοσμο suspense όπως ο Hitchcock και η Agatha Cristie δίδαξαν, τα ακραία και φτιαγμένα στο λυκόφως σκηνικά των βορειοευρωπαϊκών θρίλερ και την εμετική (με την καλη έννοια) ατμόσφαιρα του Σκορσέζε.Όλο αυτό βγάζει μια νοστιμότατη και αρκετά πρωτοποριακή σούπα πανάθεμα τους!

Τεράστιο ρόλο σε αυτήν ταινία έπαιξε το cast της, με μια πρωταγωνίστρια διαμάντι και έναν συμπρωταγωνιστή, που έχοντας το κατάλληλο ύφος για το είδος, καταφέρνει να σε καθηλώσει και στισ δυόμισι ώρες που διαρκεί το όλο εγχείρημα.

Η ταινία ξεκινά κάπως ανορθόδοξα θα λέγαμε, παρουσιάζοντας μας ένα διεφθαρμένο οικονομικοπολιτικό σκηνικό, περασμένο από το μπλέντερ της δημοσιογραφίας και της οικομονικής απληστίας. Πάνω που αρχίζει να γίνεται ανιαρή, κάνει το build up με την παρουσίαση της Lisbeth και των όσων διαδραματίζονται στην ζωή της, προσφέροντας σε εμάς ένα άκρως αξιόλογο πέρασμα απο την βαρεμάρα στην μυστηριακή μαγεία.

Η Lisbeth λοιπόν,έχοντας παραβιάσει τα ιδιωτικά αρχεία του δημοσιογράφου, καταφέρνει να διεισδύσει στον κόσμο του και με την σεξουαλικότητα που σε καμία περίπτωση δεν φαινόταν πως είχε, κάνει αισθητή σε αυτόν την παρουσία της και έτσι καταλήγουν να βρίσκονται μαζί στην δίνη της εξαφάνισης του κοριτσιού από το μυστηριώδες και απομωνομένο σουηδικό νησί. Θα περάσουν πάρα πολλά μαζί όλο αυτόν τον καιρό και μόνο το τέλος θα έρθει να αποκαλύψει το τι πραγματικά είχε συμβεί..

Σκηνοθετικά, η ταινία λαμβάνει χώρα στην παγωμένη Σουηδία που όπως και να το πάρει κανείς, προσφέρεται για τέτοιου είδους σκηνοθετικές απόπειρες. Έχοντας στήσει απίστευτα καλά τα όσα θα εξελιχθούν, καταφένει να οδηγήσει τον θεατή στην αγωνία και την απόγνωση, που ελάχιστοι μπορούν να καταφέρουν τόσο καλά και να “ζωγραφίσει” κινηματογραφικά τα γεγονότα. Προσωπικά τα πλάνα του μου θύμισαν Hitchcock στο North By Northwest και οι εναλλαγές του μια ονειρεμένη άν και νοσταλγική πραγματικότητα.

Προτείνω να την δείτε, είστε δεν είστε λάτρεις αυτών των ταινιών και αυτό γιατί άν και μπορεί αρχικά να νομίσετε ότι μπήκατε σε λάθος κινηματογραφική αίθουσα, είτε ότι αυτό που παρακολουθείτε κάπου το έχετε ξαναδεί,στην τελευταία ώρα της ταινίας θα νοιώσετε την αγωνία και το μεγαλείο του καλού μυστηρίου στα καλύτερα του. Το Κορίτσι με το Τατουάζ είναι μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς και μακράν το πιο αξιόλογο μυστήριο που διελευκάνεται φέτος στην μεγάλη οθόνη!

Το μυστήριο επέστρεψε, έχει γαλάζια μάτια, μιλάει Σουηδικά και άν είχε όνομα μάλλον θα το λέγαν Svenson!

Καλή προβολή!

Προσωπική βαθμολογία:

Μου άρεσε που είχα πεί ότι δεν θα ξανάβαζα σε τόσο μικρό διάστημα πέντε αστέρια...

Review by Kapapi

Trivia:

Η Noomi Rapace πήρε μαθήματα μοτοσυκλέτας αποκλειστικά για την ανάγκη των γυρισμάτων!